حسن روانشید - اصفهان امروز :  آسیاب به‌نوبت و این ضرب‌المثلی است که امروز هم همچون گذشته استفاده فراوان دارد اما نحوه آن مدرن‌تر شده است. وجود مشکلات اقتصادی و اجتماعی مسئولان را ناچار می‌سازد برای تعدیل و تقلیل هرکدام به دنبال راهکارهایی نو باشند تا با کمترین هزینه به نتیجه برسد، ازاین‌جهت قسمتی از نیازهای مالی این راهکارهای تازه را از جیب آحاد جامعه تأمین کرده تا بتوانند با نمکی که از بودجه دولت به آن می‌پاشند آشی در سفره مردم بگذارند. نماینده کانون بازنشستگان تأمین اجتماعی معتقد است حقوق پایه فعلی کارگران تنها ۳۵ درصد از هزینه‌های زندگی آنها را تأمین می‌کند و اگر قرار باشد سال آینده تنها 5درصد افزایش یابد این عدد به زیر ۳۰درصد تقلیل خواهد یافت که البته این قشر زحمتکش بیش از این قادر نیستند صورت خود را با سیلی سرخ نگه دارند. اگرچه دولت تصمیم دارد تحت هر شرایطی تولید را پویا و کارخانه‌های راکد را مشغول به کار کند اما اگر مصرف‌کننده پولی برای خرید محصولات تولیدی این واحدها نداشته باشد تنها انبارها مملو از کالا شده و رکود همچنان ادامه خواهد یافت، بنابراین قبل از ربودن منار باید فکری برای جایش کرد! شاید راه‌اندازی واحدهای تولیدی به ویژه در شهرک‌های صنعتی با شارژ تسهیلات امکان‌پذیر باشد اما اگر پولی برای خرید این محصولات در جیب کارگران که بالاترین آمار را در قشر جمعیت کشور دارند نباشد هیچ اتفاق تازه‌ای پایین آوردن نخواهد افتاد. دولت در امر اقتصاد چندگانه می‌اندیشد و درنهایت دوگانه عمل می‌کند بنابراین هر نوع سرمایه‌گذاری اگرچه از سوی بانک‌ها باشد به خطر خواهد افتاد. دست‌به‌جیب مردم بردن نیز محدودیت دارد، آنها بیش از این قادر به تأمین هزینه‌های کشور نیستند که باید به طریقی شارژ شود. هم‌اکنون تورم هزینه‌های جاری دولت رکورد را شکسته درحالی‌که حداقل باید با دریافت‌ها تراز باشد. ارگان‌ها و ادارات مختلف ازجمله سازمان امور مالیاتی و تأمین اجتماعی و از سویی مدارس و دانشگاه‌ها علاوه بر استفاده از صندوق دولت دست از جیب خالی مردم برنمی‌دارند و همچنان کسری‌های خود را به هر نحو از این محل تأمین می‌کنند. مسئولان اقتصادی کشور جلسات راهکاریابی خود را تنها بر کسب درآمد از جیب مردم تنظیم کرده و سعی نمی‌کنند قبل از دریافت برای ایجاد تراز پرداختی هم داشته باشند و هدف‌هایی برای پویایی اقتصاد فراهم کنند. آنها نه‌تنها دخل واحدهای تجاری کشور را که با کمبود نقدینگی روبرو هستند نشانه گرفته‌اند بلکه نگاهی تازه به ارگان‌های دولتی دارند و سعی می‌کنند همه آنها را از حالت نیمه انتفاعی به‌صورت کاملاً انتفاعی درآورند. پس از سازمان امور مالیاتی، تأمین اجتماعی و آموزش‌وپرورش حالا نوبت بانک‌هاست تا درآمدهای خود را به هر نحو ممکن افزایش داده و سهم دولت را از آن کنار بگذارند. بر اساس تصمیمات جدید بانک مرکزی، بانک‌ها موظف شده‌اند وضعیت سپرده‌های مردم را ازلحاظ ارائه بهره و اعطاء تسهیلات با قوانین جدید تطبیق دهند در غیر این صورت دولت ناچار است از طرح غرب برای جریمه بانک‌هایی که تحریم‌ها را رعایت نمی‌کنند در این پروسه استفاده کند. پروژه جدید نقره‌داغ کردن بانک‌ها طرحی کاملاً نو و جدید و الگوبرداری شده از قوانین عدم رعایت تحریم‌ها در سطح دنیا توسط آمریکا است که امروز از سوی وزیر اقتصاد و رئیس بانک مرکزی عنوان می‌شود تا بانک‌ها را ناچار سازد فشار را بر مشتریان، گیرندگان و متقاضیان تسهیلات بانکی افزایش دهند که بتوانند پاسخگوی سهم خواهی دولت تحت عنوان جریمه باشند. نقره‌داغ کردن بانک‌ها نوعی فشار مضاعف به متقاضیان تسهیلات قلمداد می‌شود! بانک‌ها زمانی که مشغول ساخت ساختمان‌های مدرن و سر به فلک کشیده از محل سپرده‌های مردم بودند باید کنترل می‌شدند نه امروز که هشتشان گروی 9 است. این طرح‌های خلق‌الساعه دردی از رکود را علاج نمی‌کند.

ادامه دارد