رویای محال پایان کارتن‌خوابی
0 -

در بررسی وضعیت عملکرد انجمن پایان کارتن‌خوابی امید پس از ادغام با مرکز ساماندهی متکدیان مطرح شد

رویای محال پایان کارتن‌خوابی

رویای محال پایان کارتن‌خوابی
14 آبان 1397, 11:25 / کد خبر:61609
سه سال پیش عده‌ای از خیران اصفهانی تصمیم گرفتند نذورات خود را میان بی‌خانمان‌ها تقسیم کنند. آنها به‌صورت خودجوش و بی‌سروصدا شبانه برای گرسنگان بی‌سرپناه غذای گرم می‌بردند و با آنها که از جامعه طردشده بودند به مهربانی رفتار می‌کردند تا شاید دریچه امیدی به‌سوی بازگشتشان به جمعه باز شود.

میناعباسپور- اصفهان امروز:  سه سال پیش عده‌ای از خیران اصفهانی تصمیم گرفتند نذورات خود را میان بی‌خانمان‌ها تقسیم کنند. آنها به‌صورت خودجوش و بی‌سروصدا شبانه برای گرسنگان بی‌سرپناه غذای گرم می‌بردند و با آنها که از جامعه طردشده بودند به مهربانی رفتار می‌کردند تا شاید دریچه امیدی به‌سوی بازگشتشان به جمعه باز شود. کمک‌های مردمی کم‌کم بیشتر شد. تأمین غذای گرم به پتو و لباس ارتقا پیدا کرد و زمزمه‌هایی برای اسکان و درمان کارتن‌خواب‌هایی که بیشتر به مواد مخدر اعتیاد داشتند هم مطرح شد؛ بنابراین پس از یک سال این تشکل مردمی موفق به راه‌اندازی نخستین گرم‌خانه کارتن‌خواب‌های اصفهان و کشور شد. تا اینجای کار همه‌چیز خوب پیش می‌رفت اما درخواست کمک از نهادهای دولتی کار را به‌جایی رساند که امسال و در آستانه فصل سرما، تشکلی که خود به دنبال شناسایی و اسکان بی‌خانمان‌ها می‌رفت، اکنون امکان باز کردن در گرم‌خانه و پذیرش کارتن‌خواب‌ها را نداشته باشد.

خرجمان دو برابر شد

سال گذشته پیشنهاد مدیریت مرکز ساماندهی متکدیان را به مدیرعامل انجمن پایان کارتن‌خوابی امید دادند، چراکه تجربه موفق او در مدیریت و ساماندهی کارتن‌خواب‌ها را دیده بودند. محسن انصاری که توانسته بود با تلاش مجدانه خود خیریه پایان کارتن‌خوابی امید را به ثبت رسانده و گروه پایان کارتن‌خوابی امید را ثبت کند نخست از پذیرفتن مسئولیت ساماندهی متکدیان سر باز زد چراکه نگران بود در تأمین حمایت‌های دولتی اختلالی ایجادشده و به‌اصطلاح «دستش در حنا بماند»؛ اما مقاومت او تنها چهار ماه دوام داشت و درست زمانی که انصاری در حال راه‌اندازی گرم‌خانه بانوان بود به‌عنوان مدیر مرکز ساماندهی متکدیان نیز انتخاب شد. درگذشته این مرکز به نام مرکز فضیلت واقع در خیابان پروین اصفهان بود و زیر نظر بهزیستی و شهرداری اداره می‌شد. این سازمان‌ها به دنبال راه‌اندازی مجدد آن بودند؛ بنابراین پیشنهاد شد که این مرکز هم زیرپوشش انجمن امید قرار بگیرد. اینها باعث شد که پکیج حمایتی این انجمن از کارتن‌خواب‌ها گرفته تا متکدیان، همه و همه به محل جدید واقع در محدوده دانشگاه صنعتی اصفهان منتقل شود. انصاری دراین‌باره می‌گوید: «معاون سیاسی استانداری، اعضای شورای شهر و اداره بهزیستی اصرار داشتند مدیریت این محل را نیز قبول کنیم. آنها از گرم‌خانه قبلی ما که مقابل بیمارستان چمران واقع‌شده بود دیدن کردند اما چون امکانات آنجا محدود بود و شرایط اسکان افراد با تعداد بالا وجود نداشت پیشنهاد محل جدید مطرح شد. این محل پیش‌ازاین اداره و اردوگاه اتباع بیگانه بود و استانداری این محل را در نظر گرفت که قرار شد شهرداری هم آن را تجهیز کند تا مرکز جدید راه‌اندازی شود؛ بنابراین به‌منظور ایجاد هماهنگی جلسات مختلفی با حضور نمایندگان حدود 13 دستگاه دولتی مختلف ازجمله نیروی انتظامی، بهزیستی، اداره کار و تعاون، علوم پزشکی، استانداری، کمیته امداد و ... برگزار شد. قرار بر این بود که تمامی این دستگاه‌ها همکاری داشته باشند تا این انجمن مدیریت مرکز ساماندهی متکدیان و بی‌خانمان‌ها را بر عهده بگیرد و افراد جذب‌شده را نسبت به مشکلی که دارند به ارگان مربوطه تحویل دهیم؛ اما همکاری‌ها کافی نبود و در ادامه اختلال‌هایی در روند مدیریت این مکان به وجود آمد. البته ما هنوز ساختمان قبلی را داریم اما نمی‌توانستیم هر دو محل را اداره کنیم و در این حالت خرجمان دو برابر می‌شد.»

عملکرد گرمخانه در محل جدید موفق نبود

یکی از ویژگی‌های گرم‌خانه مردمی امید این بود که افراد با پای خود و خواسته قلبی به این محل مراجعه می‌کردند و برای اسکانشان هیچ اجباری وجود نداشت. حتی خروج از محل نیز محدودیتی نداشت، تنها قوانین گرم‌خانه بود که فرد را به رعایت نظم عمومی ملزم می‌کرد و البته این قوانین توسط خود اعضا شکل‌گرفته و همگی آن را رعایت می‌کردند. درواقع صمیمیت موجود در این محل و کار جمعی که کارتن‌خواب را در کنار یکدیگر نگه‌داشته و اجتماع‌پذیر شدن دوباره آنها را میسر کرده بود؛ اما این روال در مرکز جدید ادامه پیدا نکرد. مدیرعامل انجمن پایان کارتن‌خوابی امید دراین‌باره می‌گوید: «قبلا در گرمخانه تعداد مشخصی کارتن‌خواب وجود داشت که چون اسکان اجباری نبود و خودشان آنجا را اداره می‌کردند ما دغدغه چندانی نداشتیم؛ اما اینجا چون هم تعداد افراد که بیشتر مجرم بودند بالا رفت و هم حضورشان به‌اجبار بود، دائم شاهد بروز اعتراض و شورش بودیم و نیروی انتظامی هم در کنترل این وضعیت همکاری نداشت، بنابراین مدیریت آن دشوار شد.»

نه امکان تجهیز داریم نه اجازه تعمیر

اکنون در آستانه فصل سرما و سال دوم فعالیت رسمی گروه پایان کارتن‌خوابی امید درحالی‌که انتظار می‌رفت پدیده کارتن‌خوابی در اصفهان نه‌تنها ریشه‌کن شده بلکه روال درمانی و روبه رشدی را در پیش بگیرد، در گیرودار خدمات جاری و تأمین هزینه‌ها دچار روند روبه‌زوال شد. انصاری دراین‌باره می‌گوید: «ساختمان جدید وضعیت مناسبی ندارد چون غیراستاندارد و قدیمی است و میراث فرهنگی اجازه تعمیر و تجهیز آن را نمی‌دهد؛ مثلا امکان تعبیه بخاری