پرانتزی شکل شدن پاها در کودکانی که تازه شروع به راه رفتن کرده‌اند معمولا خود به خود اصلاح می‌شود، اما گاهی اوقات درصورت عدم درمان پای پرانتزی با افزایش سن، احتمال آسیب مفصل زانو وجود دارد.

 متخصص طب فیزیکی در گفتگو با خبرنگار ایمنا گفت: در حالت طبیعی ایستاده با زانوهای صاف، زمانی که قوزک‌ ها کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، نباید فاصله چندانی بین زانوها وجود داشته باشد. اگر به هر دلیلی فاصله بین زانوها افزایش یابد، درحالی که قوزک‌ها به هم چسبیده‌اند این حالت پای پرانتزی  نامیده می‌شود.

دکتر علیرضا مقتدری افزود: این در حالی است که به علت کمانی شدن پاها در این بیماری، اصطلاح پای پرانتزی به کار می‌رود. در حالت پرانتزی شدن ساق پاها به سمت داخل انحراف می‌یابد.

علل این بیماری شامل عدم هماهنگی در صفحه رشد(در کودکان)، بیماریی‌های که باعث کاهش ماده معدنی استخوان می‌شوند (مثلا بیماری راشی تیسم و استئومالاسی)،ضربات وارده به ویژه به صفحه رشد، آرتروز (استئوآرتریت) پارگی رباط های زانو، شکستگی‌های انتهایی استخوان ران که منجربه بد جوش خوردن شده‌اند، شکستگی قسمت فوقانی استخوان درشت نی (به علت بد جوش خوردن) و بیماری پاژه است.

متخصص طب فیزیکی و الکترودیاگنوز درمان پای پرانتزی را شامل تجویز کفش طبی،  تجویز کفش طبی و بریس در موارد شدیدتر و انجام عمل جراحی دانست و افزود: پس از بسته شدن صفحه رشد به خصوص در موارد شدید در بزرگسالان، معمولا جراحی انجام می‌شود. همچنین پس از بسته شدن صفحه رشد استئوتومی انجام می‌گیرد.

وی ادامه داد: درصورت عدم درمان پای پرانتزی با افزایش سن، احتمال آسیب مفصل زانو که منجر به آرتروز زانو می‌شود تشدید می شود. بنابراین در مواردی که به علت ژنوواروم شدید، آرتروز زانو ایجاد شده است احتمال انجام تعویض مفصل زانو (آرتروپلاستی) مطرح می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: توصیه‌ها و روش‌های درمانی فقط با نظر متخصص ارتوپدی یا طب فیزیکی و توانبخشی تجویز می شود. همچنین در صورتی که ناهنجاری زانوی پزانتزی از نوع ساختاری نباشد، بهتر است افراد تمرینات اصلاحی را زیر نظر کارشناسان ارشد یا دکتری حرکات اصلاحی انجام دهند.

این متخصص طب فیزیکی یادآور شد: زانوی پرانتزی ساختاری، عمدتا با استفاده به موقع از بریس در دوره‌های مناسب امکان‌پذیر می‌شود.

وی افزود: به طور معمول، قرار دادن گوه خارجی در کف پا یا پاشنه توصیه نمی‌شود زیرا به دنبال کمانی شدن ساق ها، پا به پرونیشن تمایل پیدا می‌کند. اصلاح این نوع ناهنجاری نیاز به اصلاح ساختار اسکلتی دارد که فقط در موارد شدید توصیه به استفاده از جراحی برای اصلاح این وضعیت می‌شود.

وی ملاحظات اصلاحی که در خصوص زانوی پرانتزی می‌توان در نظر گرفت، گفت: موارد زیر برای درمان کاربرد دارد.

_ حرکات تقویتی عضلات خارجی ساق و ران

_ حرکات کششی  کپسول داخل زانو

_ تصحیح راه رفتن به صورتی که پنجه مستقیم و در مسیر خط پیشروی قرار گیرد.

_ تصحیح کفش وتعویض کفش هایی که سائیدگی جانب خارج آنها بیشتر از حد معمول است.

_ پرهیز از نشستن در وضعیت چهار زانو