صادق زیباکلام استاد دانشگاه در خصوص اختلافات داخلی در جریان اصلاح‌طلب گفت: یک مثل معروف آمریکایی هست که می‌گوید «شکست همیشه یک پدر دارد و پیروزی چندین پدر دارد» به این معنی که وقتی شکست می‌خوریم هیچ‌کس گردن نمی‌گیرد که دلیل شکست بوده، اما زمانی که در یک رویدادی مثل انتخابات به پیروزی می‌رسیم همه مدعی هستند که آن‌ها زمینه این موفقیت را فراهم کرده‌اند. به گزارش فرارو، وی ادامه داد: این دقیقاً مصداق وضعیت این روزهای جریان اصلاح‌طلب است. ماجرا ازاین‌قرار است که اصلاح‌طلبان به‌عنوان‌مثال در سال 88 وضعیت به‌ظاهر شکست‌خورده‌ای داشتند و چیزی در این میان نبود که به خاطر آن مدعیان زیادی پیدا شوند؛ اما آنچه در انتخابات شورای شهر و قبلاً هم در انتخابات مجلس دیده شد، درزمینهٔ فراکسیون‌ها و بعضی مسائل اختلافاتی بروز کرد. این استاد دانشگاه تصریح کرد: یک‌سوی این اختلافات اصلاح‌طلبان بودند و در سوی دیگر طرفداران دولت ایستاده بودند و بر سر اینکه چه کسی رئیس کمیسیون شود یا چه کسی سخنگو باشد، اتفاق‌نظر نداشتند. امروز هم ما شاهد هستیم که همان داستان به شکل عیان‌تری در جریان شورای شهر اتفاق می‌افتد که چه کسی شهردار شود. زیباکلام افزود: البته قبل از این علائمی دیده می‌شد؛ یعنی زمانی که اصلاح‌طلبان به دنبال بستن لیست انتخاباتی برای شورای شهر بودند هم شواهدی مبنی بر این اختلافات دیده می‌شد که چه کسی در لیست اصلی شورای شهر قرار بگیرد؛ بنابراین آنچه امروز می‌بینیم هم ادامه همان وضعیت است. وی گفت: من به‌شخصه معتقدم آنچه به وجود آمده تا حدود زیادی طبیعی است. حتی اگر نگاه کنید می‌بینید در جریان اصولگرایی هم شرایط تا حدود زیادی مشابه همان وضعیتی است که اصلاح‌طلبان در فاصله سال‌های 84 تا 92 داشتند. شکست سنگینی که در اردیبهشت خوردند یک حالت سکوت در میان آن‌ها ایجاد کرده است. او تأکید کرد: اما من شک ندارم که اگر در انتخابات ریاست جمهوری آقای رئیسی پیروز می‌شدند، الآن شاهد کشمکش‌های زیادی در جریان اصولگرایی بودیم و ازیک‌طرف جمنا می‌خواست در کابینه وزیر داشته باشد و از طرف دیگر دلواپسان به دنبال حضور در کابینه بودند و از طرف دیگر هم اصولگرایان میانه‌رو و هیچ اختلافی در جریان اصلاح‌طلب نبود. این تحلیلگر مسائل سیاسی عنوان کرد: منظورم این است که تا حدود زیادی این اختلافات در جریان اصلاح‌طلب که از یک‌سو طرفداران حزب اتحاد ملی که می‌شود گفت همان جبهه مشارکتی‌ها و اصلاح‌طلبان رادیکال‌تر هستند و از سوی دیگر کارگزاران سازندگی هستند و رأس هرم که طرفداران دولت حضور دارند، عجیب یا نگران‌کننده نیست؛ زیرا یک مقدار طبیعی است که این رقابت‌ها در داخل احزاب باشد.