سمیرا قاسمی - اصفهان امروز : پاتوق فیلم کوتاه اصفهان در برنامه اخیر خود، فیلم‌های «وال‌ها» به کارگردانی بهنام عابدی و «نسبت خونی» به کارگردانی حسین امیری دوماری و پدرام پورامیری را به‌عنوان فیلم‌های برگزیده سال گذشته سینمای کوتاه ایران اکران کرد و پژمان نظرزاد، منتقد سینما به بررسی آن‌ها پرداخت.

در ابتدای این نشست، مهدی مقدری، عضو منتخب شورای شهر اصفهان در مورد برگزاری پاتوق فیلم کوتاه اصفهان سخنانی را بیان کرد. وی با اشاره به علاقۀ خود به بخش فرهنگ اظهار داشت: توان و تلاش شورای شهر پنجم در خدمت اهالی فرهنگ و هنر قرار خواهد گرفت. اصفهان در ادبیات، موسیقی و نمایش مکتب خاص خود را دارد و مدیران برای تقویت این مکتب‌ها باید بکوشند. مقدری ادامه داد: تلاش ما این است که در شهرداری به‌عنوان تسهیل گر امور هنرمندان حضورداشته باشیم، نه مدیریت کننده صفر تا صد. تجربه ثابت کرده هرگاه شهرداری و دیگر نهادها به‌عنوان پیمانکار وارد عرصه کار فرهنگی شده‌اند، نتیجۀ خوبی حاصل نشده است؛ بنابراین هم‌وغم ما، بسترسازی برای انجام این کارها است.

وی با اشاره به برپایی پاتوق فیلم کوتاه اصفهان گفت: پویایی شهر به همین پاتوق‌ها است تا شهروندان بتوانند در کنار متخصصان، علاقه‌مندی‌های خود را دنبال کنند. امیدوارم متخصصان این عرصه نیز با ما تعامل داشته باشند تا بتوانیم زیرساخت‌های بهتری در اختیار فعالان این حوزه قرار دهیم و در دهه‌های آینده، سالگرد برگزاری چنین پاتوقی را جشن بگیریم.

پس از سخنرانی کوتاه مقدری، فیلم «وال‌ها» به کارگردانی بهنام عابدی به نمایش درآمد. این فیلم که با نمای آغازین جنازه‌هایی غرق‌شده در دریا شروع شد، با چالش‌های فردی که تلاش می‌کرد این جنازه‌ها را از آب بیرون بیاورد و فکر می‌کرد یکی از آنها را قبلا جایی دیده، ادامه پیدا کرد و درنهایت با شلیک یک گلوله از سوی سرباز به سر مافوقش در فضایی تاریک و روشن پایان یافت.

پژمان نظرزاد، منتقد این نشست در مورد این فیلم اظهار داشت: نام «وال‌ها» گرچه یادآور خودکشی دسته‌جمعی نهنگ‌ها است و با صحنه آغازین فیلم تناسب دارد، اما این استعاره زدگی که در فیلم‌های تجربی ما بیشتر دیده می‌شود، همیشه هم خوب نیست و گاه به‌جای کمک کردن به فیلم، گره ایجاد می‌کند.

وی افزود: فرضیات اولیه، بحران قطعی در این فیلم را رقم می‌زند و فضای فیلم که بیشتر در قالب‌های نوکلاسیک و پسامدرن اتفاق می‌افتد، می‌تواند روایت قصه را بشکند.

نظرزاد ادامه داد: گرچه این فیلم کوتاه است و به همین واسطه محدودیت پروداکشن دارد، اما به عقیدۀ من به دلیل این‌که زمان کمی دارد، این‌گونه به مخاطب اطلاعات می‌دهد و او را در یک بستر بحرانی با حادثه مواجه می‌کند. سید فیلد، حادثه را رخدادی در ارتباط با رخداد دیگر می‌داند، در این فیلم هم حادثه، گم‌شدن جنازه است و بلافاصله از درون این بحران، بحران دیگری به وجود می‌آید و نقطه محرک فیلم می‌شود.

وی هنر فیلم‌برداری را محور اصلی فیلم دانست و گفت: رفتار دوربین در فیلم بسیار مهم است، چه‌بسا مهمتر از متن و در «وال‌ها» فیلم‌برداری خوبی را شاهد هستیم.

نظرزاد با اشاره به مسئلۀ پایان باز در فیلم گفت: بی‌سروته بودن با پایان باز فرق دارد و برای مثال در فیلم‌های فرهادی، پایان‌ها خود آغازی دیگر هستند. ما در «وال‌ها» با پایان باز مواجهیم، اما پایان بازی که کامل نیست و این پایان باید به ابتدای فیلم نیز اشاره‌ای داشته باشد.

دیگر فیلم اکران شده در این پاتوق، فیلم «نسبت خونی» به کارگردانی حسین امیری دوماری و پدرام پورامیری بود. این فیلم خوش‌ساخت، داستان پدر خانواده‌ای را روایت می‌کند که برای راضی کردن فرزندانش برای اهدای یکی از کلیه‌های خود به نابرادری بیمارشان تلاش می‌کند.

نظرزاد در مورد این فیلم گفت: «نسبت خونی» با دادن اطلاعات قطره‌ای مخاطب را میخکوب می‌کند و بازی‌های بسیار خوب بازیگران یکی از نقاط قوت آن است.

وی افزود: در قسمت‌های پایانی سریال «پدرسالار»، تماس‌های مردمی به صداوسیما زیاد شد، مردم نگران بودند محمدعلی کشاورز به خاطر شدت عصبانیت به هنگام بازی در نقش خود در این سریال سکته کند. این خاصیت بازی خوب است که مخاطب را این‌گونه نگران می‌کند.