محسن کوهکن با اشاره به اینکه نگاه به مسائل زیست محیطی شهرستان لنجان، نگاهی جامع و چند بعدی نگر است، اظهار کرد: در دهه ۱۳۴۰ هوای شهرستان لنجان از پاکترین هوای شهرستان های کشور بود، اما با استقرار کارخانه ذوب آهن در این شهرستان به دلیل آنکه اولین کارخانه صنعت فولاد کشور بود و دستور ملوکانه را به همراه داشت بدون در نظر گرفتن حقوق مردم بالغ ۳۰ هزار هکتار را در اختیار این کارخانه قرار داده و سند سیم سربی برای آن  صادر شد.

وی افزود: در آن زمان شهرستان لنجان به روستایی «ریز» معروف بود و زمانی که نقشه ذوب آهن را مشخص کرده شده بود حتی حریم روستای آن زمان را در نظر نگرفته بودند از سوی دیگر با طراحی این کارخانه به دلیل نیاز آب در صنعت فولاد، این مجموعه آب روان را از رودخانه زاینده رود برداشت و پسآب صنعتی آن که طبق نظر کارشناسان حاوی فلور و سیانور است را در لاگون هایی که در ارتفاعات زرین شهر قرار دارد رها می کردند که این مسئله بخش قابل توجهی از منابع آبی تحت الارضی شهرستان در بخش شمال و شمال شرقی را آلوده کرد.

نماینده مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی تصریح کرد: لذا باید توجه داشت کسانی که این صنعت را در شهرستان لنجان امروز راه اندازی کردند به هیچ عنوان به وضعیت آینده و پیشرفت شهر فکر نکرده و تنها مهم برای آنها احداث کارخانه ذوب آهن بود.

وی ادامه داد: یک منشا آلایندگی در زمانی که شهرستان لنجان از نظر وضعیت زیست محیطی پاک بوده است پسآب صنعتی بود، منشا دوم آلایندگی شهرستان گازها و موادی که بر اثر تولید فولاد از دودکشهای این کارخانه متساعد می شده است لذا شاید روزهای نخست که این کارخانه احداث شد به دلیل آنکه عمر زیادی از ساخت آن نگذشته بود میزان آلایندگی آن به میزان فعلی نبود.

کوهکن اضافه کرد: به مرور زمان طی چند ده سال گذشته به دلایل مختلف گازهایی که توسط کارخانه ذوب آهن به واسطه تولید فولاد به وجود می آمد افزایش یافت اما باید توجه داشت قبل از انقلاب محیط زیست هیچ نگاهی به لاگون هایی که سلامت مردم را به خطر می انداخت نداشت منتهی چراکه دستور ملوکانه را به همراه داشت و آنها نیز جرات مخالفت نداشتند و همراهی می کردند.

وی عنوان کرد: پس از پیروزی انقلاب فشارهای به حق بر روی کارخانه ذوب اهن آغاز شد و این نتیجه حاصل شد که باید مواد آلاینده ای که به واسطه تولید فولاد توسط ذوب آهن در آب و هوا متساعد می شود را کنترل کنند لذا ظرف سه دهه گذشته ذوب آهن اقداماتی را در این خصوص انجام داد اما این اقدامات اقدام جدی به شمار نمی آمد.

نماینده مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی بیان کرد: در سالهای اخیر ذوب آهن با نگاهی جدی تر وارد گود برطرف کردن آلایندگی های این کارخانه شده است اما این روند همچنان نظر ما را صد در صد تامین نمی کند و اگر بعضی مواقع با این کارخانه همراهی می کنیم به دلیل وضعیت توانایی مالی این کار خانه است اما علی رغم همه مشکلاتی که ذوب آهن با آن درگیر است باید کنورتور ۱ و ۳ این مجموعه با سرعت هرچه بیشتر اجرایی شود.

وی خاطرنشان کرد: امروز اقداماتی توسط کارخانه ذوب اهن تاکنون در راستای ارتقاء وضعیت زیست محیطی انجام شده است و این اقدامات برای مردم محسوس است، حدود ۸ سال پیش طبق نظر کارشناسان فلور زدایی و سیانور زدایی از پسآب صنعتی کارخانه انجام گرفت و به علت مشکلات این کارخانه در حوزه مصرف آب، پسآب موجود به چرخه مصرفی بازگردانده و لاگونهای این کارخانه به طور کامل پوشیده شد.

کوهکن یادآور شد: امروز تنها یک لاگون فعال است که آن نیز حاوی پساب فاضلابی است که از زرین شهر به آن مکان پمپاژ شده و برای آبیاری درختان این مجموعه مورد استفاده قرار می گیرد لذا به دنبال تحقق این مهم ذوب آهن تکلیف دارد کنورتور ۱ و ۳ و برخی از بخشهایی که منشاء آلایندگی است را مرتفع سازد.

وی اذعان کرد: در سال گذشته پیشنهادی اقتصادی به ذوب آهن ارائه شد که این پیشنهاد باعث خواهد شد انگیزه این مجموعه برای رفع مسائل زیست محیطی افزایش یابد لذا امیدواریم در این مسیر که مسیر همگرایی ذوب آهن با منطقه در راستای رفع آلایندگی های این کارخانه است در آینده نزدیک زمانی فرا برسد که محیط زیست اعلام کند آلایندگی که از ذوب آهن خود متساعد می کرده به میزانی کاهش یافته که زیر حد مجاز است و دیگر مشکلی وجود ندارد و ما به دنبال این مهم هستیم و در این راستا از هرکوشش و تلاشی فرو گذار نخواهیم بود.

نماینده مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی با اشاره به متساعد شدن بوی کک در شهرستان لنجان، گفت: گاهی اوقات ممکن است مسئله زیست محیطی به وجود بیاید که مردم نه شاهد گرد و غباری باشند و نه حتی بویی استنشاق کنند اما فاجعه ای در حال رخ دادن باشد.

وی متذکر شد: از نظر ما مواد آلاینده موادی هستند که آب را آلاینده کرده، در خاک، خاک را مورد تهدید قرار داده و متساعد شدن آن در هوا نیز هوا را آلوده می کند لذا باید به همه این مسائل توجه داشت.

کوهکن اظهار کرد: در حدود ۸ سال پیش خبر وجود بیماری از نوع بیماری های صعب العلاج در شهرستان لنجان مطرح شد که همه اذهان عمومی را به سمت دودکش های کارخانه جات فعال در شهرستان هدایت کرد.

وی تصریح کرد: بنده معتقد هستیم در این خصوص در ابتدا باید به مسائل کارشناسی توجه داشت و از سوی دیگر نباید چنین مسائلی که باراجتماعی به همراه دارد پشت گوش انداخته شود لذا با توجه به اینکه محیط زیست مسئول حفظ سلامت مردم در حوزه آلایندگی هاست پیگیری ها در این حوزه از مرکز کشور آغاز شد.

نماینده مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی افزود: پس از بررسی های به عمل آمده گزارشی که در این خصوص ارائه شد نشان داد این نوع بیماری در دو استان گلستان و اصفهان بیشتر دیده شده است لذا زمانی که نام استان گلستان به دلیل پاکی هوای آن در کنار نام استان اصفهان در این گزارش آورده شده بود باعث شد حساسیت ما بر روی موضوع چند برابر شود.

وی توضیح داد: از این رو این مسئله باعث شد نگاه ها به سمتی سوق داده شود که این نوع بیماری می تواند منشاء دیگری جز دودکش کارخانه جات نیز داشته باشد و با بررسی های انجام شده کارشناسان اعلام کردند علت این بیماری آلایندگی های موجود در آب است که این مسئله با جدیدت دنبال شد تا به نتیجه مطلوب دست پیدا کنیم.

کوهکن با اشاره به نقش خودروها در آلایندگی هوا، اضافه کرد: بارها مطرح شده زمانی که خودروها از خود سرب متساعد می کنند اما به توجه به رویکرد مردم در استفاده از خودروهای شخصی ما با استفاده بی رویه از خودروهای شخصی روی آورده و به آلایندگی های خطرناکی که با این کار ایجاد می کنیم توجه نداریم.

وی عنوان کرد: مردم ما باید بدانند شهرستان لنجان شهرستانی است که در مواقعی از سال دوربین های موجود تا ساعتی تردد بیش از ۳۸ هزار خودرو را به ثبت رسانده و این مسئله به معنای آن است ضرر سرب متساعد شده از خودروها یکی دیگر از آلایندگی هایی است که این شهرستان را مورد تهدید قرار داده است.

نماینده مردم شهرستان لنجان در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: لذا فشاری که ما برای اجرای سریع مترو داریم به همین علت است که سهم قابل توجهی از ترددهای خودرو در شهرستان را کاهش خواهد داد.