بیوگرافی ستاره سرشناس سینمای ایتالیا
مونیکا بلوچی کیست و چرا جریان ساز شد؟
جواد کاظمیان در مصاحبهای از علاقهاش به مونیکا بلوچی گفت و مرحوم علی انصاریان شوخی خواستگاری را راه انداخت. فارغ از این حاشیه، مونیکا بلوچی بازیگری ایتالیایی با کارنامهای جهانی است که یکبار هم در فیلمی ایرانی به کارگردانی بهمن قبادی بازی کرده است.
ماجرا از یک مصاحبه شروع شد؛ جواد کاظمیان، بازیکن پیشین پرسپولیس، در گفتوگویی از علاقهاش به مونیکا بلوچی، بازیگر سرشناس ایتالیایی، سخن گفت و همین چند جمله کافی بود تا شوخیای در فضای مجازی راه بیفتد. کمی بعد مرحوم علی انصاریان، دوست و همتیمی سابق کاظمیان که بهمن ۱۳۹۹ بر اثر عوارض کرونا درگذشت، در صفحهٔ اینستاگرام این بازیگر پیامی طنزآمیز گذاشت و خود را واسطهٔ این «خواستگاری» معرفی کرد. روشن است که کل ماجرا شوخی دو فوتبالیست بود، نه خبری جدی؛ اما همین بهانه شد تا نام مونیکا بلوچی بار دیگر میان کاربران ایرانی بر سر زبانها بیفتد. (ویدئوی مصاحبهٔ جواد کاظمیان را اینجا ببینید)
اما مونیکا بلوچی کیست؟ او سیام سپتامبر ۱۹۶۴، برابر با چهارشنبه هشتم مهر ۱۳۴۳، در شهر چیتا دی کاستلو در استان اومبریای ایتالیا به دنیا آمد و اکنون ۶۱ سال دارد. تنها فرزند خانواده است؛ پدرش پاسکال بلوچی و مادرش برونلا بریگانتی نام داشتند. برخلاف تصور رایج، بلوچی برای مدلینگ راهی دانشگاه نشد؛ او در دانشگاه پروجا حقوق میخواند و برای تأمین هزینههای تحصیل به مدلینگ روی آورد، مسیری که در ادامه او را به دنیای بازیگری کشاند. نخستین تجربههای جدیاش در فیلمهای تبلیغاتی تلویزیون بود و بعد راه سینما را در پیش گرفت. خودش میگوید در بازیگری از سوفیا لورن و کلودیا کاردیناله، دو چهرهٔ ماندگار سینمای ایتالیا، الهام گرفته است.
زندگی شخصی بلوچی هم مثل کارنامهٔ حرفهایاش پرحاشیه بوده است. او نخستینبار در سال ۱۹۹۰ با کلودیو کارلوس باسو ازدواج کرد که این پیوند تنها چهار سال دوام آورد. سالها بعد با ونسان کسل، بازیگر فرانسوی، ازدواج کرد؛ زوجی که در سال ۱۹۹۹ پیمان بستند و در سال ۲۰۱۳ از هم جدا شدند. حاصل این ازدواج دو دختر به نامهای دِوا و لِئونی است. بلوچی و کسل پیشتر در فیلم جنجالی «برگشتناپذیر» (۲۰۰۲) در کنار هم بازی کرده بودند.
مسیر سینمایی مونیکا بلوچی از سال ۱۹۹۲ و با حضور در فیلم «دراکولای برام استوکر» ساختهٔ فرانسیس فورد کاپولا شکل جدیتری گرفت. اوج شهرت جهانیاش اما با فیلم «مالنا» (۲۰۰۰) به کارگردانی جوزپه تورناتوره رقم خورد؛ اثری که در دو رشتهٔ بهترین فیلمبرداری و بهترین موسیقی متن (ساختهٔ انیو موریکونه) نامزد جایزهٔ اسکار شد. بلوچی دربارهٔ این نقش گفته است بازی کردن لزوماً به معنای استفاده از کلمات نیست، اشارهای به شخصیت کمگوی این فیلم. برخلاف آنچه گاهی گفته میشود، خود بلوچی هیچگاه نامزد اسکار نشده است؛ نامزدی او در سال ۱۹۹۶ مربوط به جایزهٔ سزار فرانسه در رشتهٔ بهترین بازیگر نوظهور برای فیلم «آپارتمان» بود.
او در ادامه در آثار پرشماری ظاهر شد؛ از نقشآفرینی در یکی از فیلمهای مجموعهٔ جیمز باند با نام «اسپکتر» (۲۰۱۵) تا حضور بهعنوان میزبان مراسم افتتاحیه و اختتامیهٔ جشنوارهٔ فیلم کن در سال ۲۰۱۷. بلوچی به زبانهای ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی و اسپانیایی مسلط است و برای برخی نقشهایش زبانهای تازهای آموخته است.
نکتهٔ جالب برای مخاطب ایرانی، پیوند کوتاه اما پرسروصدای بلوچی با سینمای ایران است. او در سال ۲۰۱۲ در فیلم «فصل کرگدن» به کارگردانی بهمن قبادی و در کنار بهروز وثوقی بازی کرد و برای این نقش مقداری فارسی هم آموخت. تصاویر او با چادر در این فیلم در همان زمان بازتاب گستردهای یافت. همین سابقه است که وقتی نام او در کنار شوخی خواستگاری یک فوتبالیست ایرانی قرار میگیرد، برای کاربران ایرانی آشناتر و جذابتر به نظر میرسد؛ هرچند فاصلهٔ میان آن شوخی و واقعیت زندگی این بازیگر، به اندازهٔ فاصلهٔ اصفهان تا رم است.