كارآفرينی:بايد ها و نبايدهای كارآفرينی شركتی

واژه كارآفريني بيش از 200 سال است كه بامضامين و تعاريف متعدد مورد استفاده قرارگرفته است. كارشناسان ديدگاه هاي متفاوتي نسبت به تعريف كارآفرين و رفتار كارآفرينانه دارند. آفريش و خلق كردن  يكي از مضاميني ست كه در مركز اين تعاريف وجوددارد. دريكي از پژوهش هاي انجام شده ، تحليل محتوايي برروي كليد واژگان يافت شده در تعاريف متعدد كارآفريني صورت پذيرفته است. كه رايج ترين اصطلاحات آن شامل آغاز ياايجاد يك مسير جديد، نوآوري يا كنار هم قراردادن تركيب هاي جديد از منابع، تعيين فرصت ها، به دست آوردن منابع ضروري، ريسك پذيري،در پي سود بودن و خلق ارزش مي باشد. 

كارآفرينی:بايد ها و نبايدهای كارآفرينی شركتی
محمد ولی پور كارشناس ارشد مديريت :

واژه كارآفريني بيش از 200 سال است كه بامضامين و تعاريف متعدد مورد استفاده قرارگرفته است. كارشناسان ديدگاه هاي متفاوتي نسبت به تعريف كارآفرين و رفتار كارآفرينانه دارند. آفريش و خلق كردن يكي از مضاميني ست كه در مركز اين تعاريف وجوددارد. دريكي از پژوهش هاي انجام شده ، تحليل محتوايي برروي كليد واژگان يافت شده در تعاريف متعدد كارآفريني صورت پذيرفته است. كه رايج ترين اصطلاحات آن شامل آغاز ياايجاد يك مسير جديد، نوآوري يا كنار هم قراردادن تركيب هاي جديد از منابع، تعيين فرصت ها، به دست آوردن منابع ضروري، ريسك پذيري،در پي سود بودن و خلق ارزش مي باشد.
دربين ديدگاه هاي موجود، يكي از تعاريف ، جوهره كارآفريني را با ادغام عناصر اصلي آن به دست آورده است. كارآفريني فرايند ايجاد ارزش از طريق كنار هم قراردادن تركيب منحصر به فردي از منابع براي بهره برداري از يك فرصت مي باشد. طبق اين تعريف كارآفريني شامل رفتار مبتني بر فرصت است. يعني در پي فرصت بودن بدون توجه به منابعي كه در حال حاضر تحت كنترل مي باشد. به طوركلي كارآفريني يك اقدام خلاقانه ي انساني است.
يكي از شاخه هاي اصلي كارآفريني كه موضوع اصلي اين مقاله نير مي باشد. كارآفريني شركتي است. كه بدون شك سهم چشمگيري در توفيق و تعالي شركت و سازمان دارد. از سويي ديگر به نظر مي رسد عنايت ويژه به توسعه مولفه هايي كارآفريني در فرايند هاي عملياتي و گسترش فرهنگ كارآفريني ميان كاركنان شركت بتواند. راه كار مناسبي در حل مسائل پيش روي ماموريت شركت ها باشد. بنابراين تغيير در محصولات يا خدمات و مكانيسم هاي بازار اغلب بدين صورت كه سازمان ها دست به بهره برداري از فرصت هاي مي زنند كه ديگر سازمان ها دنبال نمي كنند. و گاه حتي از وجود آن ها مطلع نيستند. در اين زمينه نوآوري نقش راهبردي و عمده را ايفا مي كند.
كارآفريني شركتي ، مجموعه فعاليت هايي است كه بهره برداري از مزاياي رقابتي نوآوري را دريك سازمان امكان پذير كرده و رهيافتي در نهادينه كردن نوآوري در سازمان ها است. برهمين اساس لازمه ي كارآفريني شركتي وجود روحيه كارآفريني درميان كل سازمان و كاركنان آن .وجود افراد ارزش آفرين درون سازمان( يعني فردي كه سازمان را ترك نكرده و اقدام به كارآفريني درون سازماني نموده است) و محيط مناسب است.( بحث محيط پرورش دهنده ي كارآفرين، بسيار مهم و كليدي است. كارآفرين درون سازمان وقتي رشد مي كند و تشويق مي شود. كه فضاي محيطي هم از او حمايت كرده يا حداقل اورا محدود نكن). آنچه كه در شرايط كنوني يك سازمان يا شركت به آن نيازدارد. وجود افراديست كه با مفهوم ارزش و شيوه هاي خلق ارزش آشنا بوده و بدانند و بكوشند آن را در سازمان خود به كار گيرند.
كارآفريني شركتي براي ارتقاي نوآوري در سازمان ها توجه ويژه اي به نيروي انساني دارد. خلاقيت پيش نياز نوآوري بوده و براي تقويت خلاقيت در نيروي انساني ازخصوصيات مثبت ديگر الگوهايي سازماني استفاده ميشود. در حقيقت مشخصه هايي مانند مديريت مشاركتي، خصوصيات سازمان هاي فراگير و يادگيرنده، اموزش پويا، چشم انداز مشترك، ساختار هاي منعطف يا ژلاتيني و عدم وجود سلسله مراتب سنتي سازماني همگي مانند اهرم هايي براي تقويت روحيه خلاق انساني و درپي آن نيل به نوآوري در سازمان هستند.
اغلب دستاوردهاي كارآفريني شركتي با رويكرد عملياتي به عملكرد مالي ازنظر ميزان فروش يا درآمدها و همچنين سودآوري اندازه گيري مي شود. در نتيجه براساس مطالعات گسترده رضايتمندي كاركنان، رضايتمندي مشتريان و عملكرد مالي شركت در مدل كارآفريني شركتي رابطه تنگاتنگي با ساختار منعطف ، جوسازماني اثربخش و مثبت، فرهنگ سازماني محرك، خلاقيت و نوآوري و قابليت ها و انگيزش فردي كاركنان دارد.

در نهايت كارآفريني شركتي را مي توان توانايي سازمان در برگرداندن فرصت هاي كارآفرينانه به موقعيت هاي رشد برشمرد. گرايش به رشد در كارآفريني شركتي همراه با ايجاد واحد ها يا بخش هاي جديد در داخل سازمان و در محدوده ي فرايند هاي خدماتي و عملياتي آن، انجام نوآوري هاي مستمر و بنيادين يا تدريجي در راستاي ارتقاي كيفيت، كاهش ضايعات و بهاي تمام شده محصول و سرعت بخشيدن به فرايند ها و چرخه هاي توليد محصول يا ورود به عرصه ها و حيطه هاي جديد، بالا بردن سهم شركت از بازار و برقراري ارتباط با مشتريان جديداست. اين راهبرد در صورت نتيجه بخشي مطلوب ، بهبود قابل توجهي در عملكرد مالي شركت در افق ميان مدت و بلند مدت به ارمغان خواهدآورد.
همان طور كه قبلا نيز اشاره شد كارآفرينان در تعقيب فرصت ها بدون توجه به منابع كنترل شده هستند.آن ها اين كار را از طريق قابليت هاي خلاقانه در به دست اوردن و استفاده از منابع ، غلبه بر موانع، كاهش خطرات و تداوم در اجراي ايده هاي جديد انجام مي دهند. بنابراين مديران بايد كارآفرين باشند و درعين حال كه قادر به بهينه سازي عمليات كنوني سازمان بوده، بتوانند در فعاليت هاي شركت نمايند. كه عمليات كنوني را نيز منسوخ نمايد.
بررسي ها نشان ميدهيد راه كار مناسب باتوجه به شرايط كنوني شركت ها و سازمان ها ،بكارگيري مدل كارآفريني درون سازماني از طريق فرهنگ سازي ، تشويق كاركنان و همچنين ايجاد زير ساخت هاي تهيه ي طرح ها و روش هاي كارآفرينانه است. تا از اين طريق بتوان شاهد افزايش رقابت سالم ميان شركت ها و سازمان ها در زمينه ارائه خدمات و محصولات باشيم . نسخه ي كه در زمينه تحقق شعار سال ميتواند مثمر ثمر واقع شود.
.

ارسال نظر

اخرین اخبار
پربیننده‌ترین اخبار