گل بگیرید!

یک زمین‌بازی فوتبال را تجسم کنیم و هواداران دو تیم را که میلیون‌ها فریاد برآورند «گل» اما تعداد خواسته‌های آن‌ها توسط بازیکنان به نتیجه نمی‌رسد. اگر صفر نباشد محدود به کمتر از انگشتان یک دست است!

گل بگیرید!


یک زمین‌بازی فوتبال را تجسم کنیم و هواداران دو تیم را که میلیون‌ها فریاد برآورند «گل» اما تعداد خواسته‌های آن‌ها توسط بازیکنان به نتیجه نمی‌رسد. اگر صفر نباشد محدود به کمتر از انگشتان یک دست است! حالا این موضوع را به یک جامعه ۸۵ میلیون‌نفری بسط می‌دهیم که سال‌هاست از هر طریقی که توانسته‌اند پیرامون مافیای دارو و درمان هوار کشیده‌اند، نقد کرده‌اند و حتی گریه و فغان سر داده‌اند؛ اما از گوش شنوا خبری نبوده است. همین چند روز پیش گذرمان به به ‌یک داروخانه‌ها معتبر و بزرگ دولتی و خصولتی کلان‌شهر برای خرید یک داروی استراتژیک و حیاتی افتاد و در یکی از آن‌ها مرد میان‌سالی را دیدم که اشک‌ریزان به فروشنده التماس می‌کرد تا چند عدد قرص که از داروهای حیاتی است و اگر بیمار نیازمند آن را مصرف نکند دچار عارضه‌ای می‌شود که نهایتش مرگ است؛ اما فروشنده نیز عاجزانه قسم یاد می‌کرد که نداریم و البته راست می‌گفت؛ زیرا محتوای این دارو که یک تولید خارجی و تحریمی است و منحصر به چند کشور محدود است تا فرمول آن را کپی و یا مواد خام را از تولیدکننده دریافت کنند اگر هم یافت شود تاریخ‌گذشته است؛ زیرا اول ژانویه ۲۰۲۴ آخرین‌مهلت استفاده از دارو بوده و مصرفش پس از آن می‌تواند خطرآفرین باشد. درحالی‌که متولیان بهداشت جامعه تلاش جدی به‌منظور رفع این معضل نکرده‌اند و حتی اقدامی هم از طریق دانش‌بنیان‌ها برای دسترسی به فرمول این دارو نشده است. حکایت مافیای دارو تراژدی تازه‌ای نیست؛ زیرا گروهی خاص سال‌هاست بر آن تسلط دارند تا بتوانند خواسته‌های خود را تحمیل کنند که تنها راهکار آن دسترسی به فرمول این‌گونه اقلام است. محمدمهدی برادران، معاون وزارت صمت، در گردهمایی اعضاء سندیکای تولیدکنندگان مواد اولیه و دارویی گفته است: «باید به موضوع دارو به‌عنوان صنعت نگاه کنیم و برای اینکه این صنعت به‌خوبی دنبال شود نیازمند دولت است. هدف از اجرای طرح دارویاری، کاهش وابستگی به ارز و واقعی شدن قیمت دارو بود که اجرای ناقص آن، باعث می‌شود به اهداف طرح نرسیم. وقتی به‌سختی صادرات دارو را انجام می‌دهیم، نباید به‌راحتی ارز موردنیاز کشور برای واردات مکمل‌های بدن‌سازی صرف شود، اما نگاه‌های واردات محور در اتاق بازرگانی غلبه کرده و نباید اتاق بازرگانی واردات محور باشد. اگر در حوزه غذا دقت بیشتری می‌کردیم، امروز آن‌قدر درگیر دارو درمان نبودیم» که سال‌هاست فریادها در حلقوممان گره‌خورده و گوش شنوایی نیست تا تشخیص دهد تراریخته کردن مواد اولیه غذایی بزرگ‌ترین عامل بیماری‌های فراگیر است؛ اما دفاع فرامرز اختراعی رئیس هیئت‌مدیره سندیکای تولیدکنندگان مواد دارویی در این باره چنین است که «حمایت از واردکنندگان دارو عامل نابودی صنعت تولید دارو در کشور است. ظاهراً کسی بخواهد تولید ملی کند باید تولید داخلی را فراموش کنیم و از خارج وارد کنیم، چون آن‌ها ارزان‌تر می‌دهند. وقتی افتخار می‌کنیم ارزش‌افزوده کالای خارجی را حذف می‌کنیم؛ تولیدکننده داخلی چطور تولید کند. سازمان غذا و دارو عملاً برای تشویق واردات دارو اقدام می‌کند و این در حالی است که تولیدکنندگان مواد مؤثره دارویی، از حمایت لازم برخوردار نیستند. عرف گمرکی واردات دارو که یک درصد است و حذف مالیات بر ارزش‌افزوده برای واردات دارو باعث شده که امکان رقابت تولیدکنندگان داخلی از بین برود. تولیدکنندگان مواد اولیه دارویی فقط بابت واردات مواد مؤثره ارز حمایتی که همان ارز ۲۸ هزارتومانی است، می‌گیرند و مابقی نیازهای تولید را با ارز ۵۰ هزارتومانی تأمین می‌کند. حدود ۷۲ درصد نیازهای مواد مؤثره دارویی در کشور تولید می‌شوند و ارزش فنی تولید مواد دارویی مؤثره در کشور ما در صنعت داروسازی باید موردتوجه قرار گیرد، زیرا ویروس کرونا نشان داد مواد مؤثره دارویی در بهبود بیماری‌ها مؤثر است و در این زمینه در میان کشورهای مختلف خوش درخشیدیم. مواد دارویی به دلیل استراتژیک بودن و اهمیت آن در بخش درمان باید موردتوجه قرار گیرد، زیرا در دنیا ظرفیت‌های تولید مواد مؤثره دارویی وجود دارد که می‌توانیم با کمک شرکت‌های دانش‌بنیان و داروسازان این مواد باکیفیت و قیمت پایین تولید شود و در بازارهای بین‌المللی رقابت داشته باشیم. مافیای دارو را نمی‌توان انکار کرد» که روزبه‌روز بر وسعت سیطره‌اش افزوده می‌شود و سال‌هاست گاهی درگوشی و گاهی در عیان و یا میان تیتر رسانه‌ها می‌توان ردپایش را جستجو و پیدا کرد. امری که گاهی وقت‌ها کارشناسان و حتی برخی از مسئولان بر آن صحه می‌گذارند و برخی دیگر آن را انکار می‌کنند؛ اما پابرجایی ناصرخسروهای حقیقی و مجازی و پیداشدن داروها نایاب در بازارهای غیررسمی و برخی حرکات هماهنگ در تولیدکردن یا نکردن داروهای خاص اثبات می‌کند. به قول معاون صنایع وزارت صمت «نمی‌توان مافیایی دارو را انکار نمود، بلکه باید به رصد آن‌ها پرداخت که چه کسانی هستند و از کجا حمایت می‌شوند» و برای این منظور همان‌گونه که احمد نجفی در خانه سینما را چند سال پیش گل گرفت امروز باید به سراغ بعضی اتاق‌های تصمیم گیرندگان رفت و آن‌ها را گل‌اندود کرد.
ادامه دارد

ارسال نظر

اخرین اخبار
پربیننده‌ترین اخبار