دیجیتالم کجا بود؟
«اقتصاد دیجیتال ایران ۱۳ روز است که مرده» این جمله کوتاه و مختصر توصیفی است از شرایط و وضعیت اقتصاد دیجیتال در ایران از کسبوکارهای بزرگ آنلاین گرفته تا مشاغل مرتبط با اینترنت و آنلاینشاپهای بزرگ و کوچک.
راضیه چنگیز نائین:
«اقتصاد دیجیتال ایران ۱۳ روز است که مرده» این جمله کوتاه و مختصر توصیفی است از شرایط و وضعیت اقتصاد دیجیتال در ایران از کسبوکارهای بزرگ آنلاین گرفته تا مشاغل مرتبط با اینترنت و آنلاینشاپهای بزرگ و کوچک.
۱۳ روز است که ارتباطمان با دنیای آزاد قطع شده و در سیاهچالهای فرورفتهایم که مشخص نیست چه زمانی از آن خلاص میشویم.
اگر بخواهیم یکبهیک کسبوکارها، مشاغل، شرکتها و افرادی که در این ۱۳ روز (امیدواریم بیش از این نشود) آسیبدیدهاند، کار و شغلشان از بین رفت، آرزوها و اهدافشان نابود شد را نام ببریم باید تمام صفحات روزنامه را هر روز به آنها اختصاص دهیم.
قطع اینترنت، روزانه ۳۸۰۰ میلیارد تومان خسارت به کسبوکارها زده و فریلنسرها، مشاغل مرتبط با سوشالمدیا، آنلاینشاپها، طراحان و گرافیستها، مترجمان و نویسندگان و کپیرایترها، روزنامهنگاران و خبرنگاران، رسانههای خبری مستقل، توسعهدهندگان وب، سئوکاران، شرکتها و آژانسهای تبلیغاتی، فضاهای کار اشتراکی و هزارانهزار شغل را به ورطه نابودی کشانده است تا «اقتصاد دیجیتال» در ایران واژهای شبیه به جوک به خود بگیرد جوکی که طنز نیست و بهجای خنده از شنیدنش گریه مان میگیرد. در این گیرودار و شرایط کلافهکنندهای که اکثرمان با آن درگیر هستیم بدون اینکه نقشی در ایجاد آن داشته باشیم؛ ترس از آینده، حس ناامیدی و بهت و آرزوهای سرکوب شده نیز به آن اضافه شده است. این نوشته را شخصی مینویسد در این ۱۳ روز نتوانسته پروژههای کاری و وظایف شغلی خودش را انجام دهد و برای اینکه بتواند ذرهای از وظایفش را انجام دهد کلاف و سردرگم چشم به ساعتها دوخته تا اندکی از اینترنت باز گردد.
اگر روزگار پربار صداوسیما و سریالهای دهه هشتاد را به یاد داشته باشید حتماً سریال «بدونشرح» ساخته مهدی مظلومی را به خاطر میآورید سریالی با دیالوگ معروف مرحوم فتحعلی اویسی با آن لحن جذابش که بر سر کارمندانش که به تجهیزات و امکانات مدرنتر نیاز داشتن فریاد میزد:«دییییجیییتالم کجا بود؟»
حالا این شده حکایت این روزهای ما در قرن ۲۱، عصر هوش مصنوعی: دیجیتالمان کجا بود؟
