لزوم تغییر نگاه به حجم استفاده از ظروف یکبار مصرف در ایام محرم
در استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی بعد از چند دهه، تولید این ظروف جایگاه ثابتی در مراسم عزا و شادی پیدا کرده است؛ بهطوریکه بعد از پایان هر مراسم عزاداری حجم زیادی از این ظروف در کف خیابانها ریخته میشود که برای محیطزیست بسیار خطرناک است.
به گزارش ایمنا، حسین عبیری گلپایگانی فعال محیطزیست اظهار کرد: چند سالی است پای ظروف یکبار مصرف پلاستیکی به صورت میهمان خوانده یا ناخوانده بر سفره و زندگی مردم باز شده است و سال به سال بیشتر میشود، حتی امروزه در میهمانیهای خانوادگی هم این ظروف به وفور دیده میشود، علاوه بر این پای این ظروف به مراسم شادی و عزا هم باز شده به طوری که در ایام محرم و پس از مراسم مذهبی این ایام از نزدیک شاهد حجم زیادی از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی مانند بطریهای نوشابه، لیوان، ظرف غذا، قاشق و چنگال در پیاده رو، کوچه، خیابان و جوی آب هستیم.
وی افزود: اگر تا چند سال پیش به علت فانتزی بودن ظروف یکبار مصرف پلاستیکی، مردم فقط در موارد خاص از آنها استفاده میکردند اما در چند سال اخیر به علت استفاده آسان از آنها میزان تقاضا برای تولید بالا رفت از این رو ظروف پلاستیکی در مدلهای جدید با تنوع و اندازههای مختلف اما با کاربرد یکسان تولید شد و روز به روز هم بر میزان تولید آن اضافه میشود تا چند سال پیش فقط برای ظروف غذا تولید میشد اما امروزه قاشق، چنگال، سفره حتی ظرف پنیر و شیر هم به آن اضافه شده است.
عبیری به اجرای طرح حذف و ساماندهی ظروف یکبار مصرف پلاستیکی در توزیع نذورات و در مراسم ملی و جشنها از ایده تا عمل اشاره کرد و گفت: در سال ۱۳۸۷ فعالان محیطزیست تصمیم به اجرای طرح فرهنگی حذف و ساماندهی ظروف یکبار مصرف پلاستیکی گرفتند آنان بهترین ایام برای اجرای این طرح را ماههای محرم و صفر در نظر گرفتند چون در این روزها مصرف این ظروف برای نذری زیاد است، لذا با کمک گرفتن از تشکلهای زیست محیطی و سازمانهای دولتی مرتبط با محیط زیست مانند شهرداریها، شورای شهر، سازمان محیطزیست، سازمان بازیافت، دانشگاههای علوم پزشکی، وزارت بهداشت و نهادهای مذهبی و دینی مانند سازمان تبلیغات اسلامی و ستاد امور مساجد و هیئتهای عزاداری و مردم عملیاتی شد.
وی افزود: ابتدا فعالیتها بر روی موارد حذف این ظروف آغاز شد لذا از مردم درخواست شد با مصرف نکردن و یا کاهش مصرف خود و یا با جایگزینی ظروف گیاهی و یا ظروف چند بار مصرف در این طرح فرهنگی شرکت کنند اما ظروف پلاستیکی چنان در زندگی مردم وارد شده بود که حذف آن در کوتاه مدت ممکن نبود، همچنین در کشور میزان تولید ظروف گیاهی نسبت به ظروف پلاستیکی کم است یعنی ۵ درصد به ۹۵ درصد است لذا بحث ساماندهی استفاده از این ظروف نیز در دستور کار قرار گرفت.
این فعال محیطزیست به ساماندهی به عنوان مرحله بعدی طرح اشاره کرد و گفت: در این مرحله از طریق کار اجرایی از قبیل تفکیک، جمع آوری ، بازیافت و استفاده مجدد به ساماندهی و استفاده از ظروف پلاستیکی مصرفی پرداخته شد، در این مرحله از مردم خواسته شد به جای ریختن این ظروف در میان زبالههای دیگر و یا در معابر عمومی و جوی آب که در نهایت از زمینهای کشاورزی سر در میآورد و باعث آلودگی محیط زیست مناطق کشاورزی میشود، این ظروف را از زبالههای معمولی جدا کرده و به سازمان بازیافت تحویل دهند چون با بازیافت مجدد هم از حجم تولید سالانه این ظروف کاسته میشود و هم مفهوم کلمه طلای کثیف درباره آنان تحقق مییابد.
عبیری درباره نتیجه این طرح گفت: با وجود این اقدامات و تلاشها اما هنوز مشکلات ظروف یکبار مصرف امروزه تقریباً همان مشکلات ظروف یکبار مصرف پلاستیکی ۱۴ سال پیش است، با وجود تمام تلاشهایی که در راستای فرهنگسازی و آگاهسازی در میان مردم و مسؤولان انجام شد اما موفق نشدیم که شهروندان و نهادهای حاکمیتی (قوه مجریه، قوه قضائیه و قوه مقننه) را نسبت به خطرات این روال و کاهش ظروف یکبار مصرف پلاستیکی مسؤولیت پذیر کنیم بنابراین معضلات استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی هنوز یک معضل تقریباً ملی است که اگر به موقع برطرف نشود، میتواند صدمات سنگینی را به محیط زیست و سلامت کشور وارد کند که عواقب آن گریبانگیر همه ملت و دولت و بدتر از همه نسلهای آینده خواهد شد، بنابراین با توجه به اهمیت موضوع دولتها و مردم باید دست به دست هم این مشکل را پیش از آنکه بیشتر از این خطر آفرین شود مهار کنند.
منبع: ایرنا
منبع: imna-593749