مرا به خیر تو امید نیست شر مرسان!
سوء استفاده از بیماران در بعضی از مراکز بهداشتی و پزشکی بخش خصوصی و به ندرت دولتی آنقدر اتفاق می افتد که بهجز مردم صدای مسئولان را نیز درآورده است.
*حسن روانشید/ سوء استفاده از بیماران در بعضی از مراکز بهداشتی و پزشکی بخش خصوصی و به ندرت دولتی آنقدر اتفاق می افتد که بهجز مردم صدای مسئولان را نیز درآورده است. پیش از این هرچند وقت یک بار یکی از مسئولان وزارت بهداشت و یا سازمان غذا و دارو پشت میکروفون میرفت و اعلام میکردند مصرف دارو و به ویژه آنتیبیوتیکها در کشور ما بیشازحد انتظاراست و رکورد جهانی را شکسته، بااینحال کمتر کسی پیدا میشد که به این هشدارها توجه کند و پزشکان و به ویژه پزشکان عمومی پشت و روی نسخهها را پر از داروهای متنوع میکردند تا بیمار راضی از مطب بیرون برود. اما هیچیک از این زیادهرویها در نوشتن نسخههای بلندبالا نتوانست مسئولان را مجاب کند تا چارهای برای کنترل این اجحاف در حق بیماران بیندیشند و این امر همچنان در زمینههای مختلف وسعت یافت. امروز پزشکان دیگر حاضر نیستند مشتری نقد و خوبی چون بیمار بینوا را به این سادگیها از دست بدهند، همچون لوازمخانگی و محصولات چینی که خریدار را مجبور میکند تا ابد به دنبال تعمیر و سرویس وسایل خود باشند! مریض را معتاد به حضور پی در پی در مطب خود کرده و تا آخرین برگ دفترچه بیمه او را برندارند رضایت نمیدهند! یکدرمیان ویزیت میگیرند و برای هر نوبت رادیولوژی، آزمایش، فیزیوتراپی، سیتیاسکن، ام آر آی، سونوگرافی، آندوسکوپی، کولونوسکوپی و الا ماشاءا... مینویسند درحالیکه بیمار دربهدر با یک داروی مداوا میشود. سازمان نظام پزشکی نیز که متولی رسیدگی به اینگونه اعمال است با کوهی از پروندههای شکایت از پزشکان، کلینیکها، پاراکلینیک ها و بیمارستانها روبروست که البته بر اساس تعهد و وظیفهای که دارد سعی میکند همیشه حق را بهجانب متشاکی بدهد! اما وظیفه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تنها رسیدگی به افتتاح درمانگاهها و خانههای بهداشت و احیاناً بیمارستانهایی خاتمه مییابد که پی ریزی بیشتر آنها در دولت های قبل انجام شده، بنابراین دیگر فرصتی برای رسیدگی به وظیفه اصلی خود که همان هماهنگ کردن خدمات پزشکی است نخواهد داشت! نمیخواهیم بهسوی بعضی از دندانپزشکان کشور برویم که صرفه را در بهسوی خدمات زیبایی رفتن دیده و کمتر حاضر میشوند به رفع رنج از یک بیمار دردمند بپردازند که اگر پرداختند همه اندوخته او را مصادره میکنند، هرچند بهصورت اقساطی باشد! وسعت خدمات پزشکی آنقدر زیاد و پراکنده است که کنترل آن نیاز به تشکیلاتی همچون قوه قضائیهای مجزا دارد، زیرا هرروز در گوشهای از کشور خطایی عمدی یا سهوی از بعضی از پزشکان سر می زند. شاید مقام معظم رهبری سالها قبل امروز را دیده بودند که بیماران در چه مخمصههایی گرفتار خواهند شد که فرمودند: به امید روزی که بیمار بهجز تحمل درد رنجی دیگر نداشته باشد، درحالیکه بیاطلاعی از قوانین نظام پزشکی میتواند برای بعضی از حاضران در این دامنه وسیع فرصتی باشد تا بیماران را همچنان بهسوی خود بکشانند و بهعناوینمختلف هزینههای متعدد و غیر لازم را روی دستشان بگذارند. ساختمان، امکانات و تجهیزات پزشکی بهتنهایی نمیتواند خدمتگزار بیماران باشد بلکه آنها قبل از امکانات نیازمند تعهد در فهالان این حوزه است، آنها می بایست به قسمنامه خود پایبند بوده و بیمار را یکی از اقوام یا دوستان خود فرض کنند و اگر نمیتوانند و نمیخواهند خدمتگزار صدیق او باشند حامل شر و گرفتاری تازه برای این مستأصل نشوند. اول به جیب و توانایی جسمی بیمار توجه و پسازآن پیشنهاد انجام خدمات غیرضروری و تنها تشریفاتی و احیاناً شخصی! را بکنند. وقتی میشود بیماری را با سیتیاسکن یا INR بهتنهایی تشخیص داد هر دو نمونه را در نسخ مختلف و در دو نوبت ویزیت در دفترچه بیمه او ننویسند و اصرار به آنژیوگرافی برای یک ناراحتی قلبی ساده نکنند که میشود بهجای آن از روش سادهای به نام CT آنژیو بهره برد. بیمار مسئول گردش کار و سود و زیان کلینیکهای خصوصی نیست!
ادامه دارد