یادی از خاکریزها و سنگرهای رسانهای
زمان و مکان، آبوهوا، سلامت یا بیماری، داشتن و نداشتن، تعطیل یا غیرتعطیل، سرما یا گرما، روی زمین یا در آسمانها، گرسنه یا سیر، خواب یا بیدار، برای عدم انتشار بهموقع یک نشریه و بویژه روزنامه مکتوب دلیل موجهی بهویژه برای اصحاب آن نبوده و نیست
حسن روانشید - اصفهان امروز: زمان و مکان، آبوهوا، سلامت یا بیماری، داشتن و نداشتن، تعطیل یا غیرتعطیل، سرما یا گرما، روی زمین یا در آسمانها، گرسنه یا سیر، خواب یا بیدار، برای عدم انتشار بهموقع یک نشریه و بویژه روزنامه مکتوب دلیل موجهی بهویژه برای اصحاب آن نبوده و نیست، این حرفه بهانه نمیپذیرد و هرروز کاری و هر زمان از ایام چه تعطیل و چه غیرتعطیل و گاهی حتی در سه نوبت یعنی صبح و ظهر و عصر آنها موظف به انتشار آن در بعضی از نقاط جهان هستند. از مرحوم علیاصغر امیرانی مدیر و سردبیر تنها مجله سه شماره در هفته خواندنیها پرسیدند امروز چندشنبه است؟ کمی فکر کرد و جواب داد: نمیدانم، سؤال شد چندمین روز ماه است، سرش را پایین انداخت و گفت: یادم نیست، سؤالکننده درحالیکه لبخندی بر لب و تمسخر در چهره داشت از او میخواهد که حداقل سالی که در آن هستیم را بگوید. امیرانی درحالیکه همچنان متفکرانه به او نگاه و سردستهای پارچهای خود که روی آستینهای پیراهن سفید را میگرفت که کثیف نشود را مرتب میکرد، سری تکان داد و جواب داد: از من بپرس سرفصل مطالبی که برای شماره بعد تدارک دیدهاید چیست تا به ترتیب برایت بگویم! شاید بعضی از مردم آگاهی نداشته باشند برای رسیدن یک روزنامه 12 صفحهای به روی دکه و رفع چشمانتظاری خواننده و مخاطب، چند نفر و چند ساعت از شب و روز را در هالهای از دلهره و اضطراب سپری میکنند و از گذشت زمان بیاطلاع بوده و خواب و خوراک را بیاهمیت میشمارند. حالا اگر بین همه این چالشهای پراسترس مسائل تازه و نوظهور دیگری نیز هویدا شود آنوقت ضربان قلب این تیم و بویژه دبیران و مدیرمسئول و سردبیر یکدرمیان میزند یا چنان سرعت میگیرد که انگار میخواهد از قفسه سینه آنها پرواز کند. از هرکس در جامعه راجع به وظیفهاش سؤال شود قطعاً مدعی است کاری که به عهده دارد سختترین کارهاست، اما حداقل امتیاز دیگر امور این است که فارغ از این حرفه که مجریانش ساعتی از شبانهروز را متعلق به خود و خانواده دانسته و میتوانند به استراحت و اموری فراتر بپردازند، اما برای روزنامهنگار زمانی جهت استراحت مطلق وجود ندارد زیرا رفع مشکلات و همه زیروبمها و آماده شدن صفحات برای ارسال به چاپخانه آغاز چالشهای تازهای است که میتواند خواب را برای مدیرمسئول و سردبیر حرام کند تا طول ساعات شب را با اگرها و اماها و شایدهای تازهای سپری کند! دورنمای این حرفه جذاب به نظر میرسد، غافل از اینکه در پس پرده آن مسائل و مشکلاتی وجود دارد که هیچکدام شبیه یکدیگر نیست تا حداقل با استفاده از تجربه بتوان ختم بخیرش کرد! اگرچه دکه آخرین سنگر و خاکریز روزنامهنگاران حرفهای قلمداد میشوند اما این نیز اشتباهی محض است زیرا اینجا آغازی برای یک پایان است تا خوانندگان و مخاطبان را دو جبههای کند. گروهی که شاهد نمایش و رویش تلاشهایشان هستند شادمان و دستهای که زیر تیغ نقد رفتهاند دلخور و عصبانی میشوند، درنتیجه بانی این رسالت که همان روزنامهنگار است از شادمانی مخاطبان مسرور و از کدورت نقد شدگان تأسف میخورد؛ اما روزنامهنگار وظیفهای جز این عمل کردن دوگانه ندارد. اساس حرفه روزنامهنگاری جز این نیست که تلخ و شیرین را همزمان ارائه و از مخاطبان خود نیز انتظاری جز پذیرفتن واقعیات مطرحشده را نداشته باشد. مایل نیست تقدیر و تشویقش کنند، همانگونه که علاقهای ندارد تنبیه و توبیخ شود. چراکه در هر دو حالت وظیفهای که بر ذمهاش بوده به انجام رسانده است. تنها انتظار بحق کسی که لقب اصحاب رسانه را یدک میکشد درک متقابل از جانب مسئولان مستقیم نهاد رسانهها و حمایت از کسانی است که بهعنوان موزع و دکهدار سرما و گرما و معضلات مختلف را تحمل و درنهایت تهیدستی به آرزو و عشق خود که ارائه بهموقع رسانه مکتوب است پایبند میمانند و در بعضی موارد فرزندان خود را نیز به اینسو میکشانند؛ اما دریغ از اینکه نهتنها در دوران حیات بلکه پس از وفات هم کسی پیدا نمیشود تا در مقابل همه ایثارگریهایی که در این مرحله اشاعه فرهنگ داشته سری به خانوادهاش بزند و شاخه گلی دریکی از روزهای مرسوم به آنها اهدا کند! اصفهان یکی از قدیمیترین مهدهای رسانه مکتوب پس از پایتخت است که بزرگمردانی را با عنوان ارباب واقعی جراید و اصحاب حقیقی رسانه در خود پرورش داده است؛ اما در این میان باید به سنگربانان آنها یعنی دکهدارانی اشاره کرد که نقاب در خاک کشیدهاند. صمد کاغذگرانها، رستگارها، رجاییها، رضاییها، سلیمان بنی اسدها، امینیها، پورجمها، محمدیها، تدینها و درنهایت کریم شفیعیها که نخستین مؤسسههای پخش جراید و مجلات کشور را در اصفهان بنیان نهادند. روحشان شاد و یادشان گرامی باد.
ادامه دارد