معجزه در عالم تورم و گرانی!
آن روزها ضربالمثلd تحت عنوان «گشتم نبود، نگرد نیست» داشتیم که امروز با اتفاقات عجیبوغریبی که میافتد بهراحتی میتوان آن را نفی کرد!
حسن روانشید- اصفهان امروز: آن روزها ضربالمثلd تحت عنوان «گشتم نبود، نگرد نیست» داشتیم که امروز با اتفاقات عجیبوغریبی که میافتد بهراحتی میتوان آن را نفی کرد! روند افزایش قیمت ارزهای خارجی از اواسط سال 1358 شروع شد، یعنی زمانی که وزارت بهداشت و درمان وقت اختصاص دلار 70 ریالی را برای اعمال پزشکی خارج از کشور به ۱۲۰ ریال افزایش داد و اینگونه تابوی نرخ ثابت دلاری که هیچگونه پشتوانه عقلانی را نداشت، شکست و امروز همان قیمت ناچیز و بیارزش پس از چهل سال سرکشی و لجامگسیختگی خود را به مرز هزار برابر نزدیک کرده و به روایتی از آنهم گذشته است! آن زمان که دلار ۷۰ ریال بود گوشت گرم داخلی به قیمت کیلویی 150 ریال عرضه میشد که در نتیجه امروز باید معادل 150 هزار ریال یعنی پانزده هزار تومان باشد اما میدانیم که به مرز 4هزار برابر یعنی چهار برابر قیمت حبابی ارز افزایشیافته و این امر نشان میدهد قیمت دلار در مقام مقایسه با گوشت، حبوبات، مرغ، میوه و حتی لوازمخانگی چندان هم گران نیست، بلکه نوعی الگوی نادرست است که میتواند به جوسازیهای ناآگاهانه توسط دشمنان تبدیل شود! بنابراین در مقام مقایسه با دیگر کشورهای در حال رشد این تفاوت قیمت بین ارزها چندان اهمیتی ندارد که اقدامات و واکنشهای عجولانه مسئولان را در برداشته باشد بلکه مهم آن است که به تصمیم سرنوشتساز سال یعنی حمایت بیچونوچرا از تولیدکننده داخلی توجه بیشتری شده تا از جنبه شعارزدگی و تبلیغات خارج و به مرحله اجرای واقعی درآید. به تولیدکننده داخلی اطمینان خاطر عملی داده شود که میتواند از همه توان و امکانات و تسهیلات دولتی استفاده بهینه کند به شرطی که نیازهای وارداتی خود را از خارج محدود کرده و به صفر برساند و هر آنچه بیشتر و گستردهتر این مسیر را ادامه دهد، امتیاز استفاده از وامهای کمبهره و حتی بدون کارمزد را خواهد داشت. تسهیلات اهدایی از طریق بانکها نباید بر داشتههای تولیدکننده بهعنوان پشتوانه اتکا داشته باشد بلکه نیازمند آن است که پیشرفت در امر خودکفایی از هر نظر ملاک عمل قرار گیرد و همه کسانی را که دستی بر آتش دارند ناگزیر سازد تا در کنار واحد خود از حضور شرکتهای دانشبنیان بهره جسته و در اندک مدت بینیازی کامل خود را به واردات حتی برای مواد اولیه اعلام کنند و این آغاز استیلا بر قدرت مطلق بینیازی از جامعه جهانی خواهد بود. روزمرگیهای موجود یکی از علل عدم دستیابی به زیرساختهای داخلی است زیرا میتواند بهمرورزمان علاوه بر درجا زدن، چالشهای تازهای را نیز به وجود آورد. قطعاً گمرکات کشور همچنان بیتفاوت و از موضع ضعف به صادرات و واردات نگاه میکنند، ازاینجهت در لحظه اول افزایش قیمت ارز نسبت به پول داخلی به فرصتطلبان میدان میدهند تا به یک صادرکننده حرفهای تبدیلشده و مایحتاج جامعه ازجمله گوشت قرمز و سفید را راهی کشورهای همسایه کنند و اینگونه باعث نوعی تورم قیمت در داخل گردند! توجه دقیق و موشکافانه به بنادر جنوب نشان میدهد که لنچ ها در نوبت ارسال برههای ایرانی به مینی کشورهای حاشیه خلیجفارس هستند. این یک روی سکه است و طرف دیگر آن سوءاستفاده و فرصتطلبی معدود کسانی است که برای موجودی اندک جیب مردم جامعه نقشهها میکشند و دستگاههای مسئول نیز فارغالبال از آن همچنان در لاک خود چنبره زدهاند و سعی میکنند با تزریق ارز قائله را ختم به خیر کنند! اگر نگاهی گذرا به بنرهایی که بر سر در بعضی از سوپرمارکتها بویژه در محلههای پایینشهر نصبشده بیندازیم، بیشتر متعجب خواهیم شد که چگونه میتوان 400 گرم گوشت چرخکرده را به مبلغ 9 هزار و 500 تومان به مشتری عرضه کرد که یک کیلوی آن 27 هزار و 500 تومان میشود! درحالیکه حداقل قیمت گوشت دام بدون استخوان که از ضایعات باشد بیش از 40 هزار تومان است! ادامه این قصه غمانگیز را میتوان در یخچالها و فریزرهای همین سوپرمارکتها و فروشگاههای بزرگ زنجیرهای نیز در قالب سوسیس، کالباس و دیگر مواد غذایی نیمه آماده پروتئینی بستهبندیشده شاهد بود که عرضه ارزان در این بازار مکاره بیشتر به یک معجزه شبیه است تا نظارت دقیق و سرنوشتساز معاونت غذا و دارو!
ادامه دارد