قایقرانی فلسفهای برای بهتر زیستن
زمانی که از او درمورد قایقرانی میپرسی در حالی که لبخند ملیحی برلبانش نقش میبندد به فکر فرو می رود و بعد از چند دقیقه میگوید: از الان یک جمله را می گویم " قایقرانی برای من فلسفه است فلسفهای برای بهتر زیستن." آن قدر برای قایقرانی با جان و دل کار کرد وایده های ناب داشت که در سال 2015 کاندیدای "پاروی طلایی" شد و در نهایت نیز آن را درمراسمی که به "اسکار قایقرانی" معروف است دریافت کرد.
به گزارش ایسنا، کتایون اشرف را اگر مادر ورزشهای آبی اصفهان بنامیم دروغ نگفتهایم؛ کسی که به گفته خودش اولین تیم کاناپولوی بانوان اصفهان وایران را بنا نهاد و کاپیتانی آن را بر عهده گرفت. دراگون بوت رشته دیگری از ورزشهای آبی بود که اشرف آن را در اصفهان پایه گذاری کرد. اینها را گفتیم تا هم صحبت سرمربی موفق تیم اسلالوم بانوان شویم کسی که طرح او به عنوان طرح برجسته فدراسیون جهانی قایقرانی شناخته شد.
نخستین تیم دراگون بوت اصفهان پارو زدن روی زاینده رود را با هدایت شما آغاز کردند ...
بله، البته قبل از این رشته کاناپولو را در اصفهان و ایران راه اندازی کردم واولین کاپیتان تیم ملی بانوان ایران بودم، رشتهای که در اصفهان متولد شد و بعد از آن در دیگر استانها توسعه یافت وامروز خوشبختانه تیمهای خوبی در این رشته داریم وبازیکنان آن دورهها امروز از بهترین مربیان جوان ایران هستند. بعد از کاناپولو، به سمت دراگون بوت رفتم، این طور بگویم که رشتههای آبی به یکدیگر وابسته هستند و نمی توان آنها را مستقل دانست. وضعیت زاینده رود در سالهای گذشته به گونهای بود که رشتههای آبی دوران خوبی داشتند. زاینده رود بستری مناسب برای تمرین و نمایش رشتههای مختلف قایقرانی بود، ورزشکاران کاناپولو، کایاک، آبهای خروشان و آبهای آرام و دراگون بوت با فعالیت خود بر روی زاینده رود در دل شهر، صحنههایی پدید میآوردند که هر رهگذری را برای دقایقی به تماشا نگه میداشت وگاهی از بین همین رهگذران نفراتی برای آموزش به ما مراجعه میکردند.
در زمینه دراگون بوت کار بی نظیری کردید...
فکر میکنم منظورتون در مورد دراگون بوت نابینایان است، در سال 1387 که این رشته در حال توسعه بود بنابه فلسفهای که از قایقرانی در ذهن خودم دارم و دوست دارم از آن برای بهتر زندگی کردن استفاده کنم ایده آموزش و فعالیت نابینایان در این رشته را آغاز کردم در آن زمان اعتقاد داشتم که از این ورزش میتوانم برای تقویت روحیه و امادگی بدنی آنها استفاده کنم، تمرینات خوبی را پشت سر گذاشتند و حتی این تیم همزمان با مسابقات قهرمان کشوری آن سال بر روی آب رفتند و پارو زدند.
در مسابقات آن قدر عملکرد خوبی داشتند که خیلیها متوجه نابینایی آنها نشده بودند. این مساله بازتاب خبری زیادی داشت. متوجه شدیم در آسیا چنین تیمی تا به حال نداشتیم و بی نظیر بوده و بعد از آن بود که به کنگرهای در کانادا دعوت شدم که بنا به دلایلی موفق به رفتن نشدم، اما برنامهای که تهیه کردم بودم ارائه شد و همگان از آن موضوع در زمان خودش به عنوان یک موضوع خاص و مهم صحبت کردند.
و آن تیم الان کجاست؟
متاسفانه هیچ حمایتی از ما نشد و تنها یک سال تیم نابینایان فعالیت داشت. در حالی که تیم فوق العاده ای شده بود. میتوانم با افتخار بگویم توانایی، هماهنگی و خوب بودن آنها بسیار خوب بود و این کار جزء بهترین کارهای زندگی من است که از آن با افتخار یاد میکنم.
اعتقاد یا تعصب خاصی به قایقرانی دارید، چرا؟
بله، من فکر میکنم در قایقرانی فلسفه خاصی نهفته است رشته ای است که در آن با طبیعت بیشترین تماس را داری، آب وطبیعت بکری که میباید بر روی آن تمرین و تلاش کنی، بجنگی برای بهتر شدن. امیدوارم از قایقرانی کمک بگیریم برای بهتر زندگی کردن، برای ساخت جامعهای خوب. اگر با راهکارهای مختلف بانوان، نوجوانان و جوانان دختر و پسر بیشتری را به این رشتهها جذب کنیم و با دادن اعتماد به نفس به آنها مسیر بهتری در پیش آنان قرار دهیم علاوه براین که میتوانیم قهرمانان زیادی شناسایی و پرورش دهیم میتوانیم جامعهٔ سالمتری نیز داشته باشیم.
از همه مهمتر میتوان محیط زیست را مورد توجه قرار داد، همان طور که قبلاً اشاره کردم در قایقرانی ارتباط بسیار نزدیکی با یکی از موضوعات مهم زیست محیطی یعنی آ ب داریم و از این طریق میتوانیم کارهای بسیاری در زمینه صرفه جویی و حفاظت از آب و منابع آبی داشته باشیم.
در مورد طرحی که به فدراسیون جهانی قایقرانی ارائه دادید بیشتر بگویید؟
طرحی که به فدراسیون جهانی قایقرانی دادم طرح "AWS " است که این طرح به عنوان یک طرح یونیک نه تنها در کمیته ملی المپیک ایران برای اولین بار اجرایی شده؛ بلکه در کمیته جهانی قایقرانی IOC در جمع طرحهای خاص است. چرا که در آن دو رشته قایقرانی کانوئینگ (اسلالوم، اسپرینت و روئینگ) که کاملاً مجزا و المپیکی هستند را در کنارهم آورده و به پرورش نوجوانان و جوانان میپردازد البته در کنار آن کارگاههای مختلفی دارد؛ کارگاههای محیط زیستی، کارگاههای دوستی ملل و انسانها و الگو گرفتن از قهرمانان المپیکی که در آن بچهها با قهرمانان المپیک به ویژه نحوه زندگی آشنا میشوند تا بتوانند الگوی مناسبی برای زندگی خود داشته باشند هدف من زندگی بهتر است.
در واقع این طرح از چند سال پیش شروع شد و حول محور رشتههای آبی است که مورد تأیید IOC قرار گرفته و از آن حمایت مالی نیز میکند و در صورتی که مسیر خوبی را طی کنیم و با موفقیت انجام شود فدراسیون قایقرانی یکی از بهترین فدراسیونهای کشور خواهد بود. در حال حاضر مجری طرح در ایران هستیم اما در صورت اجرای خوب و موفق آن میتوان الگویی کل کشورهای دنیا شویم.
سراغ اسلالوم برویم رشتهای که موفقیتهای خوبی در همین دوران کوتاه به دست آورد!
اسلالوم خوشبختانه حال و روز خوبی دارد، چرا که زیربنای بسیار خوب و محکمی در این رشته در حال شکل گیری است و در آینده میتوانیم شاهد بار درختی که نهال آن را امروز کاشتیم، باشیم فدراسیون قایقرانی پس از دو سال تلاش در توسعه رشته اسلالوم 7 مدال در بازیهای آسیایی تایلند کسب کرد. امسال در مسابقات قهرمانی آسیای اسلالوم ما با 5 پاروزن پسر و ۲ پاروزن دختر زیر ۱۸ سال و یک پسر جوان زیر ۲۳ سال و دو پسر و یک دختر بزرگسال در این مسابقات شرکت کردیم، مسابقاتی که در سه رده سنی متفاوت برگزار کردیم موجب شد تا تیم خوب و آمادهای را شناسایی کنیم.
سطح مسابقات تایلند چگونه بود؟
مسابقات بسیار خوبی بود، حضور ۱۵ کشور نشان میدهد که کشورهای آسیایی برای پیشرفت در این رشته فعالیت گستردهای را از سنین پایه آغاز کردهاند. تایلند شروع خوبی را برای برگزاری مسابقات در رده سنی متفاوت داشت و پیست خوبی را برای آموزشهای تکنیکی احداث کرده است. یکی از نکات مثبت این دوره امکان تمرین و رقابت تیم ما در کنار ورزشکاران المپیکی بود که موجب شد پاروزنان دوباره محک زده شوند و همچنین برگزاری مسابقات در کانوی دو نفره بانوان و میکس بود، آنچه به صورت چشمگیر در تیمهای دیگر مشاهده کردم رشد قابل توجه پاروزنان اسلالومی در آسیا از جمله تایلند بود زیرا تایلند در این رشته قوی نبود اما از سال 2010 با احداث پیست طبیعی و سرمایه گذاری که انجام داد ارتقا پیدا کرد.
تیم جوانی داریم که شما به آینده آنها امیدوار هستید، چرا؟
خوشبختانه در رده جوانان به موقع وارد عمل شدیم، این ورزشکاران نفرات برتر مسابقات قهرمان کشور نوجوانان بودند که از آبهای آرام به آبهای خروشان آورده شدند و با تمرینات سخت و مستمر در روزهای سرد زمستان موفق به کسب مدالهای ارزندهای شدند. در کمپ آسیایی دو استعداد درخشان به نامهای فائزه رناسی و رضا خلیلی را داشتیم که در اردوی پایانی ما حضور داشتند و در این مسابقات موفق به کسب نتایج خوبی شدند با توجه به این اتفاقات خیلی خوش بین هستم و قصد دارم که سختتر از گذشته برای آمادگی قایقرانان کشور تلاش کنم.
در مورد رکسانا رازقیان، دختر خودتان هم اشاره داشته باشید، از نگاه یک مربی وضعیت رازقیان چطور است؟
در مسابقات تایلند، رکسانا رازقیان نیز جزء 10 نفر برتر آسیا فینالیست شد و در رشتههای کانو و کایاک پارو زد و در نهایت دو مدال برنز انفرادی در هر کدام از این رشتهها به ارمغان آورد و نشان داد که در مدت۱۰ ماه تمرینات خوب، پیشرفت زیادی را داشته است. به جرات میتوانم بگویم او یکی از خوش تکنیک ترین ورزشکاران این رشته در ایران است و در همین مدت کوتاه پرافتخارترین ورزشکار قایقرانی بانوان بوده است. در آینده نیز به یکی از بهترین مربیان تبدیل خواهد شد این را نه از این جهت که مادر رکسانا هستم بلکه به عنوان مربی او می گویم.
در هر صورت من سعی میکنم این شانس را برای همهٔ ورزشکارانی که مستعد و علاقمند هستند فراهم کنم تا ارتقا پیدا کرده و پشتوانهٔ اسلالوم کشور نیروهای جوان و قوی باشد، هدف ما پرورش قایقرانان و آموزش مربیان است و نباید قهرمانان ما محدود به چند نفر شود. امیدوارم که در سال جدید اعزامهای مختلفی را داشته باشیم.