رکسانا رزاقیان: هدفم کسب سهمیه المپیک 2020 است
رکسانا رزاقیان قهرمان اصفهانی تیم ملی قایقرانی بانوان آب های خروشان از فعالیت خود در این رشته و وضعیت این روزهای قایقرانی سخن گفت.
رکسانا رزاقیان قهرمان اصفهانی تیم ملی قایقرانی بانوان آب های خروشان از فعالیت خود در این رشته و وضعیت این روزهای قایقرانی سخن گفت.
به گزارش فارس، ورزشهای آبی همواره در میان ورزشهای هیجانانگیز و مورد اقبال ورزشکاران و تماشاگران در سراسر دنیا هستند.
رشته قایقرانی به عنوان یکی از ورزشهایی مطرح است که در المپیک دارای مدالهای متعددی است و کشورهای جهان برای ارتقای رتبه خود در جدول توزیع مدال المپیک سرمایهگذاری مناسبی روی آن انجام میدهند.
در کشور ما نیز این ورزش از دید ورزشکاران و مسؤولان ورزش مغفول نمانده و چند سالی است که اقبال به این رشته افزایش یافته است؛ رکسانا رزاقیان ملیپوش اصفهانی تیم ملی آبهای خروشان بانوان ایران دربی است و پنجمین شماره از با ملی پوشان نقشجهان به گفتوگو با فارس نشسته است.
وقتی از وی در مورد سن شروع ورزش او پرسیدم، اینگونه پاسخ داد: ورزش را از زمانی که خیلی کوچک بودم و در حدود 4 سال سن داشتم با ورزش شنا شروع کردم، سپس به قایقرانی با آبهای آرام و سپس به اسلالوم روی آوردم.
وی در مورد علت اینکه از شنا به قایقرانی گرایش پیداکرده است، گفت: مادر من ورزشکار در رشته قایقرانی کانوپولو بود و به همین دلیل من جذب قایقرانی شدم، پس از آن وی به تیم ملی اسلالوم اضافه شد و همین باعث شد من نیز به اسلالوم روی بیاورم.
عضو تیم ملی آبهای خروشان ایران در پاسخ به این سؤال که از چه سنی وارد تیمهای ملی شده است نیز گفت: از کلاس دوم راهنمایی که حدود 14 سال داشتم وارد تیم ملی شدم و در اولین سالی که برای دختران اردوی جوانان برگزار شد وارد تیم ملی شدم و بعد از آن حدود 8 سال فعالیتهای رشته اسلالوم متوقف شد و بعد از آن حدود 4 سال پیش در بخش بانوان به شکل جدیدی آغاز شد که من در انتخابی وارد تیم ملی زیر 23 سال شدم و اکنون در تیم ملی بزرگسالان مشغول فعالیت هستم.
رزاقیان در پاسخ به این سؤال که در مدت 8 سالی که اسلالوم در کشور فعالیت نداشت، به چه ورزشی مشغول بوده است، اظهار داشت: در رشته رفتینگ و بهصورت کاملاً شخصی فعالیت میکردم.
وی در مورد مسابقاتی که تاکنون اعزامشده نیز گفت: به چندین کاپ جهانی اعزام شدیم و سال گذشته در مسابقات قهرمانی جهان شرکت کردم و در دو مسابقات قهرمانی آسیا شرکت کرده امم که در تایلند موفق شدم مقام سوم آسیا را کسب کنم که این اولین مدال در تاریخ اسلالوم بود که بهصورت انفرادی کسب شد.
عضو تیم ملی اسلالوم بابیان اینکه تنها در رشته اسلالوم فعالیت میکند، از اولین تجربه خود دربازیهای آسیایی و حضورش در این رقابتها به همراه مادرش اینگونه گفت: حس خاصی نسبت به اینکه با مادرم اعزام میشدم نداشتم، چراکه این قضیه برای من بارها این موضوع که با مادرم به مسابقاتی حتی بااعتبار بینالمللی اعزام شوم اتفاق افتاده بود و از همان ابتدا مادرم مربی من بوده است.
رزاقیان ادامه داد: این اولین تجربهای بود که من در المپیک آسیایی داشتم و تجربه بزرگی بود و مقام ششم را کسب کردم که برای تجربه اولم بد نبود، ولی شاید میتوانست بهتر از این باشد.
وی در پاسخ به مقایسه بازیهای آسیایی و رقابتهای قهرمانی آسیا که توانست مقام سوم را در آن به دست بیاورد، گفت: خیلی دیر به محل بازیهای آسیایی اعزام شدیم و همه میدانند که در پیست آبهای خروشان باید حداقل یک هفته در آن تمرین کرد.
عضو تیم ملی اسلالوم بابیان اینکه ما در حومه جاکارتا بودیم و فاصله ما از فرودگاه هفت ساعت بود که باعث شد خیلی خسته به محل مسابقات برسیم و پیست اندونزی در مقایسه با پیست تایلند سطح بسیار بالاتری داشت و اینکه نیاز به تجربه بیشتری برای این رقابتها داشت.
رزاقیان درباره عملکرد خود در رقابتهای آسیایی نیز گفت: اصلاً قصد ندارم درباره عملکرد خود دربازیهای آسیایی بهانهگیری کنم، اما در اسلالوم تجربه حرف اول را میزند و تمام ورزشکارانی که دربازیها آسیایی حضور دارند، در المپیک نیز حضور دارند، من در فینال خوب نبودم اما در نیمهنهایی و مرحله انتخابی حداقل میتوانستم مقام چهارم را کسب کنم.
وی ادامه داد: در رشته آبهای خروشان همیشه آنطور که میخواهید شرایط به نفع شما پیش نمیرود و موج در جهت شما عمل نمیکند و این نیاز به تجربه نیاز دارد، این در حالی است که تجربه ما یک تجربه بسیار کوچک است و ما یک هفته قبل از مسابقه به یک پیست اعزام میشویم و در آنجا برای مسابقه تمرین میکنیم.
عضو تیم ملی اسلالوم درباره محل تمرین خود در ایران اظهار داشت: من از زمانی که 4 سال پیش در دانشگاه پذیرفته شدم، ساکن تهران شدم و تمریناتم را در رودخانه چالوس دنبال میکنم، هرچند شرایط این رودخانه در حد برابری با پیستهای بینالمللی نیست و ما جدیداً اقدام به بستن دروازه و سایر ملزومات در این رودخانه کردهایم.
وی ادامه داد: رودخانهها در کشور با توجه به سدهای بالادست خود شرایط ویژهای دارند، نمیتوانیم پیست دائمی داشته باشیم و این کار به قدری زمانگیر و خستهکننده است که مقدار زیادی انرژی از ما میگیرد و ما هیچ پیست ثابتی برای این رشته در کشور نداریم.
رزاقیان در مورد وضعیت فدراسیون و حمایتهای آن از اسلالوم گفت: مادرم رییس کمیته اسلالوم است، امیدوارم در آینده که انتخابات برگزار میشود، اهمیت بیشتری به اسلالوم که نوپا شده است، داده شود.
عضو تیم ملی اسلالوم در پاسخ به این سؤال که اگر به عقب بازگردید آیا این رشته را انتخاب میکنید، اینگونه پاسخ داد: حتماً اینگونه خواهد بود، زیرا ورزشی است که هم هیجان دارد و هم داخل آب است، البته کسی که در این ورزش وارد میشود باید صبر داشته باشد.
وی درباره شرایط یک قایقران خوب شدن در اسلالوم گفت: باید از سنین پایین این رشته را آغاز کرد و صبر که مهمترین ویژگی این رشته و آرامش را چاشنی هم کرد تا بتوان در این رشته موفق بود و این نیاز به یکچشم انداز دارد.
رزاقیان در مورد هدفش گفت: هدف من کسب سهمیه المپیک 2020 توکیو است و این مستلزم این است که در یک پیست خوب تمرین کنم و قصد دارم تا حدود 34 سالگی ورزش را به صورت حرفهای دنبال کنم.
وقتی در پایان از الگوی ورزشی او پرسیدم، در پاسخ گفت: یک دختر استرالیایی که این رشته را دنبال میکند، الگوی ورزشی من است.