دست در دست هم برای خانه‌دار شدن بچه‌های «خانه مشق»

«خانه مشق» می‌خواست یک مکان باشد برای بچه‌هایی که میان فقر و بی‌توجهی و کار، فرصتی برای محبت و دانستن، نداشتند و بچگی نکرده بودند. می‌خواست کمک کند تا در آینده‌ای نه خیلی دور، این بچه‌ها یادشان بماند که در دل این جامعه بی‌رحم، آدم‌های مهربانی هستند که نه‌تنها حواسشان به سیر کردن شکم‌های گرسنه آنها بود بلکه فکر آینده و شعور و دانش آنها هم هست. «خانه مشق» می‌خواست که ماهیگیری یاد بچه‌ها بدهد...

آسیه ضرابی/ اصفهان امروز: شهریورماه سال نودویک با یک حصیر شروع کردیم و چند تا کتابِ خوب و چند جعبه مداد رنگی و کاغذ و یک هفت، هشت نفر بچه که سرتاپا پر بودند از محبت و چشم‌هایشان برقِ تمنای خواستن و دانستن داشت.

اولین جلسه خانه مشق در پارک ارزنان روی همان حصیر و با همان بچه‌ها و چهار مربی که فقط و فقط عشق آنها را کشانده بود میان بچه‌های آن محله، شروع به کار کرد.

هدف «خانه مشق» آموزش بود و ترویج فرهنگ کتابخوانی برای بچه‌هایی که بین فقر و بی‌توجهی، غریبه بودند با خیلی از واژه ها و کلمات و برخوردها و رفتارها. «خانه مشق» می‌خواست یک مکان باشد برای بچه‌هایی که میان فقر و بی‌توجهی و کار، فرصتی برای محبت و دانستن، نداشتند و بچگی نکرده بودند. می‌خواست کمک کند تا در آینده‌ای نه خیلی دور، این بچه‌ها یادشان بماند که در دل این جامعه بی‌رحم، آدم‌های مهربانی هستند که نه‌تنها حواسشان به سیر کردن شکم‌های گرسنه آنها بود بلکه فکر آینده و شعور و دانش آنها هم هست. «خانه مشق» می‌خواست که ماهیگیری یاد بچه‌ها بدهد...

آن حصیر پهن‌شده در پارک، بعدها منتقل شد وسط یک اتاق در طبقه دوم یک آپارتمان کوچک نزدیک همان پارک و بچه‌های آن محله بودند که هرروز با یک دنیا امید و آرزو پله‌ها را می‌آمدند بالا تا در دنیای کتاب و بازی و رنگ و نقاشی و رؤیا غرق بشوند. آن دو اتاق پرشور، خیلی زود وقتش سرآمد و دوباره بچه‌ها بی‌خانه شدند برای کودکی کردنشان...

خیلی زود به لطف شما مهربانان، چند کوچه پایین‌تر یک خانه کمی قدیمی‌تر با فضایی بزرگتر و یک حیاط کوچک پیدا شد که می‌توانستیم در هوای آزاد و زیر گرمای خورشید دست‌های همدیگر را بگیریم و «خوشحال و شاد و خندانم» را سرخوشانه بخوانیم، اینجا بود که کتاب‌های کتابخانه مثل بچه‌ها روزبه‌روز بیشتر و بیشتر شد و خانه مشق شد یک دنیا از کودکی و قصه و شادی...

ولی خیلی زود دوباره وقتمان سر آمد و خانه مشق باید دنبال یک جای دیگر می‌گشت. دو، سه کوچه پایین‌تر ته یک کوچه، یک‌خانه خیلی قدیمی پیدا شد که نیاز به تعمیرات داشت و این خانه قشنگ کودکی برای مدتی تعطیل شد. آن روزها ما و تمام بچه‌های خانه مشق آرزویمان این بود که کاش بتوانیم یک‌خانه داشته باشیم برای خودِ خودمان که نخواهیم هر بار خانه‌به‌دوش باشیم و از این خانه به آن خانه. ما منتظر یک معجزه بودیم...

آن خانه تعمیر شد و کلاس‌ها برگزار شد و بچه‌ها آمدند و رفتند و بزرگ شدند. شما مهربان‌ها زیاد شدید و آمدید برای کمک و آموزش و بازهم وقت سر آمد و آن معجزه اتفاق نیفتاد.

در این جابجایی‌ها خیلی از بچه‌ها جا ماندند، مثل من که دور شدم از خانه مشق و هربار دلم تنگ می‌شود برای همه آن جیغ‌ها و دادها، دعواها و قهر و آشتی‌ها و بازی‌ها و قصه‌ها...

تا اینکه چند روز پیش یک خبر، مثل یک معجزه لبخند پهنی را روی لبهایم مهمان کرد. یک‌خانه برای خود بچه‌های خانه مشق، یک جای دائمی و بدون دغدغه جابجایی، جایی که بشود برای همیشه ماند و دنیای بچگی را با خنده و شادی و بازی و قصه ساخت.

قیمت خانه دویست میلیون است و نیاز به تعمیرات دارد؛ صد میلیونش به همت و لطف و محبت شما جور شده است، ولی صد میلیون تومان مانده تا خانه، خانه مشق بشود.

مطمئنیم این صد میلیون تومان به لطف و محبت شماها خیلی زودتر از تصور بچه‌ها جور می‌شود و می‌توانیم همه باهم برای همیشه صدای دائمی خنده و شادی بچه‌های محله ارزنان را بشنویم. برای اطلاعات بیشتر و کمک به خانه دار شدن بچه ها با این شماره تماس بگیرید 09132196026.ممنون که این‌قدر مهربانید...

ارسال نظر

اخرین اخبار
پربیننده‌ترین اخبار