یکی بر سرشاخ بن میبرد!
قطعاً در شرایط ویژه امروز صنعت نفت کشور در برابر ناملایمات اقتصادی مظلوم واقعشده زیرا ناچار است جورکش همه تنشها و چالشها از کمبود جامعه باشد
حسن روانشید - اصفهان امروز : قطعاً در شرایط ویژه امروز صنعت نفت کشور در برابر ناملایمات اقتصادی مظلوم واقعشده زیرا ناچار است جورکش همه تنشها و چالشها از کمبود جامعه باشد اما فناوی فرسوده همراه با هزینههای کلان برای سرپا نگهداشتن تولید و بهرهبرداری با استفاده از این مجموعه و نبودن اعتبار و بودجه موردنیاز بهمنظور نوسازی آنکه بقولی نیازمند 700هزار میلیارد تومان اعتبار است که در شرایط فعلی اگر ده سال تمام درآمد فروش صرف نوسازی شود کفایت نمیکند و البته این عدد دقیقاً مطابق برآورد قسمتی از خساراتی است که در طول جنگ تحمیلی به اقتصاد کشور وارد شده است. دود این قصه پر غصه تنها به چشم کسانی میرود که در سختترین شرایط و بدآبوهوا ترین مکانها بهترین سالهای عمر خود را در مراحل تولید و صادرات سپری کرده یا میکنند. آنهایی که بیش از 40سال با این صنعت بودند و امروز روزهای سخت بازنشستگی را میگذرانند و تقریباً هیچیک سلامتی کامل را ندارند و در این دوران نیازمندی باید نگران تصمیمات یکطرفه کسانی باشند که خودشان نیز فرزند و بزرگشده این صنعت هستند و از همه زوایا و پیچوخمهای آن بااطلاعاند اما حالا بر سرشاخ نشسته و بن میبرند! غافل از اینکه کافی است با یک استیضاح به جمع بازنشستگان و راندهشدگان نگران این صنعت از آینده خود بپیوندند. ازکارافتاده اهل این صنعت میگفت: حالا که پس از نیمقرن تلاش در نفت آنهم در بد آب و هواترین مناطق کشور عمر خود را سپری کرده و دلمان خوش بود با امتیازاتی که در دوران بازنشستگی داریم میتوانیم نقاهت و ناتوانی خود را بدون نگرانی بگذرانیم زمزمه تقلیل خدمات رفاهی و پزشکی به گوشمان میرسد که جهت صرفهجویی در هزینهها تصمیم آن گرفتهشده و اگر واقعیت داشته باشد باعث کمال تأسف و تألم است. گویا مسئولان و مدیران کلان صنعت نفت از یاد بردهاند که این جمع بازنشسته همان کسانی بودند که در سالهای آغازین انقلاب اسلامی و بعد از اخراج نیروهای مزدور خارجی با تمام توان و اطلاعات ناقص خود محکم ماندند و اجازه ندادند خللی به پروسه تولید و صادرات وارد شود و سالهای بعد را نیز همچنان استوار بودند و هشت سال دفاع مقدس را نیز افتخار حضور ایثار گرانه داشتند اما امروز که کمیتشان میلنگد در نظر دارند حقوق رفاهی آنها را تقلیل داده یا قطع کنند! آنها از یاد بردهاند این گروه همه دادههای علمی و تجربی خود را در این صنعت پیچیده به جوانان تازهنفس انتقال دادهاند تا کار و تلاش آنها را ادامه دهند و امروز همان جوانان هم پا به میانسالی گذاشته درحالیکه بیشترشان هنوز هم با قراردادهای خرید خدمت مشغول به کارند و همین امر نگرانیشان را بیشتر کرده است. مسئولان ارشد صنعت نفت یعنی همان کسانی که شانزده سال قبل نیز برای خودشیرینی پیشقدم شدند و استورها(تعاونیها) را برچیدند و این امتیاز خانوادگی را از همکاران خود گرفتند بدانند و آگاه باشند تنها کسانی که بعد از نسلهای قبل قادرند حیات این صنعت را بدون دخالت و کمک بیگانگان زنده نگهدارند همین جوانان و میانسالانی هستند که با احکام قراردادی نگران آینده خود و خانوادههایشان میباشند بنابراین جا دارد علاوه بر استحکام خدمات تعاونی، رفاهی و پزشکی بازنشستگان و از کار افتادگان، پیرامون استخدام قطعی نیروهای قراردادی شرکت به ویژه در مناطق اقماری و فاقد امکانات عاطفی اقدامی عاجل به عمل آید تا با امید و تلاشی بیشتر وظائف خود را انجام دهند و چرخهای این صنعت را که به علت کهولت و کهنگی شدید نیازمند حفاظت، نگهداری و در صورت امکان نوسازی است بچرخانند. نباید فراموش شود سرمایه این صنعت ذخیرههای زیرزمینی آن نیست بلکه نیروهای تلاشگر و کارآزموده و متعهد آنست که در انتظار تثبیت آینده خود هستند تا قادر باشند با آرامش خاطر شب و روز خود را فدای پیشرفت و حفظ استقلال اقتصادی کشور نمایند. بهتر است در این روزهایی که قافله عمر کاری تپههای آخر را طی میکند اندکی از بالا به پایین نگاه کرده و خود را نیز در بین جمع از کار افتادگان بنگریم!
ادامه دارد