سال انتخاب درست برای اصفهان
بسیاری از داوطلبان، شاید توانایی لازم برای تصدی یکی از کرسیهای شورای شهر را نداشته باشند اما میتوانند به عنوان مشاور، بسیار خوب و تاثیرگذار عمل کنند
شهرهای بزرگ کشورمان، و از جمله اصفهان، در سال 95 نیازمند یک تلنگر بزرگ بودند. تلنگری که البته سخت بود و غیرمترقبه اما، بسیاری را از خواب غفلت بیدار و وادار به تامل کرد. تلنگر آتشسوزی و سرانجام ویرانی ساختمان پلاسکو، نه برای تهران که برای کلانشهرهایی مانند اصفهان نیز زنگ خطری بود تا کارآمدی سیستمهای نظارتی، مدیریتی و اجرایی را مورد سنجش قرار دهد. اینکه ساختمانی بلندمرتبه و البته پیر، درست در مرکز شهر، آتش بگیرد، در آتش خود بسوزد، فرو بریزد، سرمایههای بسیاری را نابود کند و خانوادههای متعددی را داغدار، نشانهای است بر ضعف مدیریتی در حوزه اجرا و متعاقب آن ضعف سیستمهای نظارتی که در راس آنها، شورای شهر قرار گرفته و فعالیت میکند. اما این پایان ماجرا نیست؛ آنچه پس از وقوع حادثه پلاسکو، زنگ خطر را برای شهرهای بزرگ و به ویژه اصفهان به صدا درآورد، نوع انتخابات مردم و شهروندان است. اینکه مردم، در انتخابات شورای شهر، افرادی را انتخاب کنند که متخصص باشند و آن تخصص نیز به یاری شهر بیاید. انتخابات دوره پنجم شوراهای اسلامی شهر و روستا، اردیبهشت ماه امسال برگزار میشود و سرنوشت چهار سال آینده
شهر، بر عهده مردم و شهروندان هر شهر خواهد بود. انتخاب افرادی که به دور از افراط و تفریط، سیاسیکاری، پوپولیسم و البته شوهای ناکارآمد تبلیغاتی، فقط و تنها فقط به دنبال توسعه و آبادانی شهرها باشند، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. بیراه نیست اگر بگوییم افرادی که میتوانند بیشترین یاری را به اصفهان رسانند، باید متخصص باشند و به بهترین شکل ممکن بر قانونگذاری، نظارت و ارزیابی عملکرد مدیران زیرمجموعه خود، تسلط داشته باشند. انتخاب اعضای شورا، بر مبنای صرف مدرک تحصیلی، نمیتواند کارگشا باشد. تخصص اجرایی، خود بخشی از فعالیتی است که مردم برای انتخاب اعضای جدید شورا باید مدنظر داشته باشند. از سوی دیگر، نیاز است تا مردم اصفهان، صداهای نو را نیز در جریان انتخابات شورای شهر بشناسند. شورای شهر رو به سکون و برخی افراد، تفکرات و اعتقادات تکراری که نتیجه آن طی سالهای اخیر در روند توسعه اصفهان مشهود بوده، صلاحیت لازم برای تصمیمگیری درباره آینده اصفهان را ندارند. استفاده از تجربههای ناب توسعه در شهرهای دیگر، استفاده از تئوریهای امتحان شده در کشورهای توسعه یافته، ایجاد نگرش اداره اصفهان بر مبنای توسعه با تکیه بر تاریخ و
پتانسیلهای بالای میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، ایجاد فرصتهای درآمدزایی پایدار و همچنین دستیابی به فاکتورهای شهر سالم و دوستدار شهروند، از جمله راهبردهایی است که باید برای انتخاب اعضای شورای شهر در انتخابات سال آینده، مورد توجه قرار گیرد.
در این میان، نباید از چند پاردایم انتخاباتی غفلت کرد. نخست آنکه، داوطلبان ورود به شورای اسلامی شهر اصفهان، با خود صادق باشند و طی یک ارزیابی منطقی، تواناییهای خود را برای فعالیت در جایگاه جدید مورد سنجش قرار دهند. بسیاری از داوطلبان، شاید توانایی لازم برای تصدی یکی از کرسیهای شورای شهر را نداشته باشند اما میتوانند به عنوان مشاور، بسیار خوب و تاثیرگذار عمل کنند. پس، جای این توصیه وجود دارد که اگر همگان برای شهر، توسعه و عمران و آبادانی آن تلاش میکنند، فارغ از مقامها و منصبها، در هر جایگاهی که هستند، چه به عنوان مشاور، چه به عنوان عضو شورا و چه به عنوان مجری، شرایط را برای توسعه شهر فراهم آورند. دومین نکته نیز آن است که مردم، آنهایی که سرنوشت شهر را به اعضای شورای شهر به عنوان سیاستگذاران، قانونگذاران و ناظران بر فعالیت مدیران شهری میسپارند، تصمیمات مبتنی بر احساس، انتخاب بر پایه جبههبندیهای سیاسی و البته انتخاب بر مبنای قضاوت ظاهر و بدون بررسی صلاحیتها و شعارهای مطرح شده را کنار بگذارند و با منطق خود تصمیم بگیرند و رای دهند. شاید در نظرگیری این دو اتفاق مهم، بتواند سال 96 را در ذهن مردم نسلهای
مختلف اصفهان ماندگار و تاریخساز کند.