سری که درد نمیکند دستمال به آن نمیبندند!
هر آنچه میکشیم از ملاحظهکاری کسانی است که واهمه از تغییرات پستی به آنها اجازه نمیدهد کمی هم از استعدادها، اطلاعات شخصی و وجدان کاری مایه بگذارند و تنها احتیاط و میانهروی را سرمشق نکنند!
هر آنچه میکشیم از ملاحظهکاری کسانی است که واهمه از تغییرات پستی به آنها اجازه نمیدهد کمی هم از استعدادها، اطلاعات شخصی و وجدان کاری مایه بگذارند و تنها احتیاط و میانهروی را سرمشق نکنند! ذوق و استعداد زمانی به منصه ظهور میرسد که صاحب آن در رأس کاری قرار گیرد که علاوه بر تخصص و تبحر شیفته و عاشق آن باشد. حذف هریک از این پارامترها میتواند در دفع انگیزه، عدم توانایی و بازدهی قابلقبول تأثیر بسزایی داشته باشد. آنچه بعضی از جوامع بهظاهر کماهمیت را در دامنه فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی موفق میسازد وجود همه ابزارهای موردنیاز در بستر این تلاش است. سادهترین نمونهای که میتوان پیرامون این نظریه حمایتشده عنوان کرد که علیرغم وجود امکانات لازم و پیشرفته و در مقابل چشم آحاد جامعه جهانی به موفقیت خیرهکننده و غیرقابلباور رسید انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ بود. کسانی که پیشزمینههای این تحول عظیم و بیسابقه در تاریخ بشریت را از سال ۱۳۴۲ رصد میکردند و امروز حضور دارند بهخوبی آگاهاند که مجموعه تزکیه روح همراه با اعتبار و عشق مفرط تنها سرمایه کسانی بود که اعتقاد محکم داشتند
میتوانند به خواستههای بهحق خود برسند درحالیکه این پارامترهای تازه از راه رسیده برای دکترین جهانی در اواخر سالهای دهه 1980 کاملاً تازگی داشت که تنها با تداوم همان ایدئولوژی و حفظ روحیهای بنام بسیجی است که میتوان راه را ادامه داد و همچنان جهانی را در بهت و حیرت باقی گذاشت. نوزادان این کشور در دهه چهل که نیمه دوم دهه پنجاه با گامهای مستحکم خود سیاست جهانی را به چالش کشیدند امروز اگر در بهشت برین نباشند در بین ما هستند اما دوران نقاهت از آثار زیانبار شیمیایی و یا تجربههای تلخ و شیرین را به فرهیختگی میگذرانند درحالیکه همچنان خواهان تلاش ما برای ادامه مسیر رستگاری هستند که آنها شروع نمودند، بنابراین جفاست اگر شاهد غفلت یا بیتفاوتیها از فرزندان و نوادگان خود باشند که دشمنان همیشه در کمین، فرصت عرضاندام پیدا کنند. برای به دست آوردن همه این فرصتهای ناب در طول تاریخ معاصر سرزمینی که امروز امالقراء اسلام لقب یافته، هزینههای فراوانی پرداخت شده بنابراین مسئولیت نسلها بهمنظور حفظ و حراست و تداوم مسیر روزبهروز افزونتر میگردد. آغازین روزهای انقلاب یعنی سالهای پنجاهوهفت و پنجاهوهشت با شعاری آویزه
گوش مسئولان تداوم یافت اما ادامه این پروسه بهمرورزمان اندکی کمرنگ گردید. همهکسانی که مسئولیت گزینش را در دستگاههای دولتی و وابسته به دولت داشتند سعی میکردند تا تعهد را بر تخصص اولویت بخشند و همین الگو توانست نوجوانان و جوانانی را که تمام عمر دستشان به سلاح نرسیده بود به جنگاوری رشید تبدیل نماید. رهبری که هرچند وقت یک بار به این موضوع اشاره میکنند بهتر از همه مسلمانان جهان آگاه هستند که خدشه در این رهنمود میتواند خسارات جبرانناپذیری را در بر داشته باشد که آخرین گوشزد ایشان در مراسم حضور هزاران نفر از فرهنگیان کشور بود که مدیران گزینش این نهاد را ملزم بهدقت بیشتری کردند زیرا احساس میشود این مجموعه خطرپذیرتر از بقیه ارگانهای دولتی و وابسته به دولت است! اولین زائده غفلت از تعهد در مقابل تخصص، ورود بعضی از بیتفاوتان به دامنه مدیرانی است که به کارهای کلیدی اشتغال دارند و این میتواند علاوه بر خسارات مادی مضرات معنوی نیز داشته باشد. نگاه به شغل اگر تنها برای ارضای نفس و تأمین معاش زندگی باشد قطعاً انگیزهها را سوزانده و بیتفاوتی را سرلوحه خواهد کرد درحالیکه مجری بعضیاوقات ناخواسته به اینسو میرود که
دلیل ناآگاهی مفرط است! اگرچه ممکن است اجرای این نابسامانی در مواردی زیاد محسوس نباشد اما در پارهای از جهات با پیامدهای ناخوشایند و غیرقابلتصوری روبرو میگردد! برای نمونه درحالیکه ظرف سالهای اخیر و با هزینه بودجههای کلان، سازمان هواشناسی کشور از پیشرفتهترین سیستمها برخوردار شده است اما شاهدیم که اکثر پیشبینیهای آن فاقد وجاهت علمی و اجرایی است که میتواند در پارهای از اوقات تنشزا باشد چنانکه به تازگی بیشتر این اظهارنظرها فاقد استناد و وجاهت عملی بوده و سعی میشود برای رفع تکلیف از کلمات دوپهلویی همچون احتمال سیل و آبگرفتگی استفاده شود که مخاطب را به یاد ضربالمثل «سری که درد نمیکند دستمال به آن نمیبندند» میاندازد! چنانکه در نیمه دوم اردیبهشتماه این پیشبینیهای دوپهلو مردم پایتخت را ناچار میکرد در روزهای آفتابی چتر به دست در خیابانها تردد کنند و در این اندیشه باشند که مدیرکل پیشبینی سازمان هواشناسی رفع تکلیف میکند!
ادامه دارد