اقتصاد علوی، ما و توسعه
هنوز هم نسیم دلانگیز چاههایی که حضرت علی(ع) به آب رسانید و نخلهایی که به بار نشاند از نخلستانهای مدینه میوزد و اسلام رحمانی را به دشتهای خشک و سرسخت حجاز میرساند. علی، نامی به بلندای وجود و ابدیت و بحری از حیات که همه شایستگان جز جرعهای از آن ننوشیدند. رفتار و عملکرد حضرت علی(ع) در دورهای که خلافت را پذیرفتند، ارزشمندترین نمونه عینی حکومت کامل اسلامی است که پرداختن به آن همچون فانوس دریایی است برای طوفان زدگان در ظلمات دریای خروشان
علیرضا مرتضوی| هنوز هم نسیم دلانگیز چاههایی که حضرت علی(ع) به آب رسانید و نخلهایی که به بار نشاند از نخلستانهای مدینه میوزد و اسلام رحمانی را به دشتهای خشک و سرسخت حجاز میرساند. علی، نامی به بلندای وجود و ابدیت و بحری از حیات که همه شایستگان جز جرعهای از آن ننوشیدند. رفتار و عملکرد حضرت علی(ع) در دورهای که خلافت را پذیرفتند، ارزشمندترین نمونه عینی حکومت کامل اسلامی است که پرداختن به آن همچون فانوس دریایی است برای طوفان زدگان در ظلمات دریای خروشان. پنج سال که باید هر لحظهاش را غنیمت شمرد و زیر ذرهبین قرار داد و نشانهایی از حکومت حقه طبیعی و آسمانی را دید و خواند و تبیین کرد. دولتی چابک و کمهزینه با کارگزارانی کم و گزیده، با قواعدی روشن و صریح، با کمترین مداخله در بازار و کسب و کار، با داوری و قضاوت عادلانه، امنیت داخلی و خارجی بیتکرار و بیبدیل، با رحمی به مردم و اقتداری با دشمنان. در رفتار اقتصادی حضرتش، عدم مداخله حداکثری در فرآیندهای طبیعی بازار بیش از هر چه مشخص است. او با تأسی به مولا و جان جانانش، پیامبر اکرم(ص)، با انحصار، احتکار و تبانی مقابله میکرد. روزی که به بازار گام نهاد، مردم و مقاماتی که میخواستند همراهیاش کنند را از این رفتار متملقانه نهی نمود و با صدای بلند، تجار را از دامهایی که در کمینشان بود بر حذر میداشت. بیتالمال را چون آتشی در دست میدانست و برای تقسیم عادلانه آن لحظهای را تلف نمیکرد.
کاش متخصصان علوم دینی، فقها و دانشمندان، ادیبان و لغتشناسان، مورخان و جامعهشناسان به هم میآمدند و در تبیین اقتصاد علوی، جهادی به پا میداشتند. جهادی که از چهره اقتصاد علی(ع) غبار جهالت بزداید و اصول و فروع اقتصاد علوی را به مثابه ارزشمندترین میراث تاریخ بشری در منظر نظر انسان امروز قرار دهد. شاید این انسان قدر آن را بیابد و به شاه کلیدش قفلهای زنگ زده و بسته بشریت را باز نماید. اقتصاد علوی که بیش و فراتر از هر اقتصاد سوسیالیستی متکی به مردم و تودههاست، بیش و فراتر از هر اقتصاد باز قوانین طبیعی بازار را محترم میشمرد و بیش و فراتر از هر اقتصاد مدرنی بر نوآوری و خلاقیت متکی است.
در اقتصاد علوی شفافیت یک شعار نیست؛ در اقتصاد علوی، انتخاب در مکانیسمی پیچیده، چند وجهی، طبیعی و شفاف محقق میشود. انتخاب اینکه چه محصولی، به چه میزان و با چه روشی تولید شود. اقتصاد علوی، اقتصاد طبیعی است بدون دخالتهای انحصارگرایان و عجولان که برای تحقق فرآیندهای طبیعی شکیبایی ندارند. ایران امروز بیش از هر چه به تبیین اقتصاد علی(ع) نیاز دارد. شاید این شیفتگی و شیدایی ملت ما به آستان علی(ع)، مقدمه تمکین به اقتصاد علوی باشد و شاید آن همه راهها که به خطا رفتیم تجربه باشد که گوهر و جوهر اقتصاد علی(ع) را بر دیده نهیم و به عنوان تنها ملتی که با افتخار حکومت علوی بنا کردیم، اقتصاد علوی را جاری کنیم.
مدیرعامل نمایشگاه بینالمللی اصفهان