به نام شهید مدافع امنیت
بخوان به نام ایستادن، بخوان به نام وطن، بخوان به نام امنیت، بخوان به نام حافظ حیثیت، بخوان به نام شرافت، بخوان به نام فدایی وطن، بخوان به نام اقامه در خون، بخوان به نام عزت میهن، بخوان به نام شهید مدافع امنیت...
به گزارش خبرنگار ایمنا، باز اصفهان امروز میزبان مراسم تشییع شهدا است، دوباره این شهر آماده بدرقه شده است تا دلدادگان را تا خانه ابدی روانه کند، مردانی که از خود گذشتن برای وطن را گوشه ذهنمان قاب کردند و تصویرشان کنج قلبمان نشست.
امروز دوباره شهید مهیای بدرقه شده است، بدرقه سه تن از مردان مَرد زادگاهم، همانها که در برابر اخم خزان، سر خم نکردند و مانند سرو ایستادند، مردانی که با دستان خالی، اسیر سنگدلی اشرار شدند و به یکباره با تنی خونین افتادند، خون جاری شد، خون گرمشان سنگفرشهای سیاه و سرد خیابان را نوازش کرد. پلک بر هم گذاشتند و انگار غبار دنیا را پس زدند. انگار دلشان لک زد برای پرواز که جانشان فدای امنیت شد...
دل به دریا زدند و گدازههای دل بیتابشان امان از آنها ربود که خود را چو آتش به میان انداختند، سوختن را برای ما به تصویر کشیدند، در غوغای زمانه سکوت پیشه کردند و رفتند تا افلاک...
شاید خاک وطن، این مادر همواره مهربان دلش برای مردانش تنگ شده بود که این بار سه عزیزش را به آغوش کشید و سفرنامهای آغاز شد، سفرنامه آسمان. اهالی شهرم امروز میآیند تا این سفرنامه را با قدمهایشان، با اشکهایشان و سوز دلهای بیقرارشان برای دختری که بهترین بابای دنیا را داشته است، برای پدری که دلتنگ بوسههای پسر خواهد بود، برای مادری که در یک شب، سالها پیر خواهد شد و همسری که صدایش در بغض پناه خواهد گرفت و اشکهایش یخ خواهد زد، به پایان برسانند.
دیروز هم برای مراسم وداع همه آمده بودند، بزرگ و کوچک، زن و مرد و سیل اشک در بین کاروان بدرقه کنندگان راه افتاده بود. امان از غمی که دوباره جان بگیرد، یکی آرام میگریست، یکی بلند بلند، یکی مادر شهید بود، اما نه از شهدای امروز، پسرش خیلی سالها پیش رفته و برنگشته است، آمده بود برای این مردان کمی مادری کند.
نام وطن در دل بیداد به پا میکند، نام شهید امنیت در دل، قیامت به پا میکند. صلابت وطن هدف میشود و حفظ آن غایت میشود. خشم از گرگهای در کمین نشسته برای ایران که جان همه ما است، بغض میشود و مشتهایی در هم تنیده...
چه بر سرشان آمده آن لحظههای آخر، چه کسی را صدا کردند و سر بر بالین که گذاشتند درست همان دم که در خونِ تن شنا کردند و جنون به پا شد...
اینجا اصفهان است. شهری که پیشتاز است و پیشگام در بدرقه مهمانهایی با تابوتهای سه رنگ. رسم مهماننوازی را از بر هستند اهالی این دیار. مردمانش خوب میدانند ایستادن برای وطن یعنی چه...
خوب میدانند عاشقان را سر شوریده به پیکر عجب است، دادن سر نه عجب، داشتن سر عجب است، زمانی که حرف از میهن باشد یعنی چه..
و مهمانها قرار است امروز به خانه آخر برسند، منزل نو مبارک. شهادتتان مبارک. فلک روشن شد و ستارهها پر فروغتر از همیشه و وای از بغضهایی که برای مدتی شاید آرام بگیرند اما حرفها دارند برای دشمن و این آغازی تلخ خواهد بود برای بدخواهان میهن اگر حد خود را ندانند....
گرچه گاهی تند بادی شاخهای را هم شکست، سرو میماند، اما طوفان به پایان میرسد..
منبع: imna-620645