رفیق شاهچراغ؛ قهرمان ایران
فرزاد بادپا خادم شریف حرم مطهر احمد ابن موسی، رشادتش این روزها بر سر زبانهاست، همان کسی که ممکن بود جانش به خطر بیفتد؛ اما حاضر نشد جانش را بردارد و از کنار این حمله تروریستی عبور کند.
به گزارش خبرنگار مهر، غروب یکشنبه ۲۲ مرداد امسال حوالی ساعت ۱۹ در یک حمله تروریستی، یک فرد مسلح از بابالمهدی حرم حضرت شاه چراغ قصد ورود به حرم را داشت و به خادمان و زائران حمله کرد که با مقاومت و مواجهه نیروهای حفاظت از حرم مواجه میشود.
تروریست پس از شلیک اولیه و مواجهه و شلیک نیروهای امنیتی، تیراندازی را ادامه میدهد که منجر به جراحت چند نفر میشود.
داعش طبق آخرین اخبار مسئولیت این حمله تروریستی را پذیرفت و ۳۰۰ فشنگی که این تروریست به همراه داشت و همزمانی با اذان مغرب نیت شوم این تروریست را مشخص میکند بنا داشت با این ۳۰۰ فشنگ صف نماز جماعت را به رگبار ببندد که خوشبختانه دستگیر شد.
فرزاد بادپا، خادم حرم احمد ابن موسی (ع) در شیراز که شرح شجاعتش این روزها بر سر زبانهاست، که جانش را به خطر انداخت؛ اما از کنار این حمله تروریستی عبور نکرد و به ما نشان داد خاک این سرزمین، پایمردانی را دارد که با دست خالی کار بزرگی میکنند.
همه ما به هم نیاز داریم، کافی است حواسمان را جمع کنیم، تا جهاد و ایثار انسانهای شجاع و آزادهای را به چشم خود ببینیم، که جان دیگران را مثل جان خود میدانند.
با فرزاد بادپا، خادم فداکار حرم شاه چراغ، چند دقیقه همنشین و هم سخن شدهایم: فرزاد بادپا ۳۴ سال دارد و ۲ فرزند به نامهای محمدعلی و سوگند دارد و در خانوادهای نسبتاً پر جمعیت و با سختی بسیار بزرگ شده است.
میگوید: پدرم نانوا بود و بعد اینکه پاهایش آسیب دید، از کار افتاد و دیگر توانایی کار ندارد. مادرم هم مشکل کلیه دارد و دیالیز میشود.
بادپا از سالهای دور تعریف میکند: من و برادرهایم از ۹ سالگی برای اینکه بتوانیم خرج مدرسه را جور کنیم، کار میکردیم؛ از فروختن موز و بستنی در پارک آزادی شیراز تا بعد که بزرگتر شدیم و بنایی کردیم.
و ادامه میدهد: زندگی سخت بود، مجبور به ترک تحصیل شدم و رفتم سربازی و بعد ازدواج کردم، پولی برای جشن نداشتیم، رفتیم مشهد و رفتیم سر زندگی و بعد از آن، شغل پدری یعنی نانوایی را ادامه دادم.
مدتی بعد بادپا در حرم مشغول میشود: خواست خود شاهچراغ بود که خادمش شوم؛ وظیفه ام خدمات حرم یعنی جارو کردن، فرشها را پهن و جمع کردن و نظافت است.
خادم حرم شاهچراغ میگوید: روز حادثه شیفت بودم و محوطه صحن را جارو میکردم که صدای عجیبی شنیدم. آن روز کاروانی از فیروزآباد آباد پیاده به حرم آمده بودند و سر و صدای زیادی در حرم بود.
فکر نمیکردم تروریست باشد، چون امنیت نسبت به قبل بسیار قوی شده و فکر نمیکردم کسی بهخودش اجازه حمله بدهد.
فرزاد بادپا میگوید: با خودم گفتم حتماً صدای ترقه است، ولی وقتی صدای جیغ و داد را شنیدم، رفتم جلوتر دیدم یک نفر سلاح به دست داخل حرم شده. چند متر از او فاصله داشتم که دیدم یک خانم زائر را با تیر زد.
دلم لرزید و خونم به جوش آمد. هر ایرانی و هر مسلمانی جای من بود و این صحنه را میدید، همین کار را میکرد.
و ادامه میدهد: طاقت نیاوردم، به گنبد نگاه کردم و دلم قرص شد، دویدم و از پشت به فرد تروریست رسیدم که یک لحظه برگشت. با زانو ضربهای به او زدم و به زمین افتاد. پس از آن دستهایش را به پشت آوردم و اسلحه از دستش افتاد تا زمانی که نیروهای عملیاتی رسیدند.
بادپا میگوید سر تروریست مهاجم داد زده: خیلی دوست داشتم کتکش بزنم، ولی چون تروریست حمله قبلی از بین رفت، گفتم این یکی باید زنده بماند و بازجویی شود تا بدانیم هدفش از این کار چه بوده.
خادم حرم شاهچراغ در پاسخ به این سوال که آیا نترسیده تروریست مهاجم به او شلیک کند، میگوید: اگر بخواهید بروید سفر و ماشینتان بیمه کامل داشته باشید، نگران میشوید؟ من بیمه خود آقا احمد بن موسی هستم. گفتند یک کوله هم همراه داشته که داخلش ۸ خشاب و یک بطری بنزین و فندک بوده، میگفتند شاید میخواسته عملیات انتحاری کند. ولی من همیشه با خودم گفتهام یا زندگی درست یا شهادت.
و تاکید میکند: بعد از حادثه اول، هر شب همیشه در فکر آن اتفاق بودم و کاش بودم و کاری میکردم. ولی با خودم میگفتم اینجا امنیت زیادتر شده کسی به خودش اجازه نمیدهد به زائر شاهچراغ جسارت کند.