صادرات منهای مواد اولیه

بحران تأمین مسکن برای اکثریت جامعه که اقشار مستضعف، میانه، متوسط، مرفه و درنهایت ثروتمندان هستند در هرکدام به‌صورت خاص خودش با چالش روبروست زیرا طبقات زیرین اول، دوم و سوم داشتن آن را یک رؤیا و آرزوی از یاد نرفتنی تمام طول زندگی خود می‌دانند که ممکن است عملی شود و آنچه باقی می‌ماند دو طبقه‌ای هستند که بر اساس داشته‌های خود هر روز هوس و طمع گزینه‌های بالاتری دارند بنابراین هیچ‌یک از آن‌ها نمی‌توانند لذت واقعی سرپناه را درک نمایند.

صادرات منهای مواد اولیه
حسن روانشید| این تراژدی دردناک و آرزوی دست‌نایافتنی برای قشر پایین از زمانی شدت گرفت که صادرات و عرضه سرمایه‌ای به نام نفت به‌سوی غرب فراگیر شد تا آنچه از دست می‌دهیم قابل‌تجدید و بازگشت نباشد اما آنچه در مقابلش به دست می‌آوریم آهن‌پاره‌ها و ابزار کاری باشد که نه عامل ارتقاء مواد اولیه‌ای موجود همچون نفت و گاز می‌شود و نه دردی را از چالش خام فروشی منابع و معادن دیگر ازجمله سنگ‌های تزئینی و فلزات دوا می‌کند! تا همچنان غرب بتواند ما را چون گذشته در چنگال استعمار و استثمار خود نگه دارد. این مسیر از کشف چاه‌های مسجدسلیمان و صادرات آن توسط ویلیام نکس دارسی شروع و تا سال 1357 که مبدأ تاریخ تحول در ایران اسلامی است ادامه یافت و اینجا بود که ترمز کشیده شد تا آمریکا با بحران اشغال لانه جاسوسی در پایتخت کشوری روبرو باشد که تا کمتر از دو سال قبل از آن خود نوع حکومت، پادشاهان و سران سیاست‌های داخلی و خارجی آن را تعیین می‌کرد. بنابراین ناچار شد دست به یک کودتای نظامی به کمک معدود خائنان وطن‌فروش زده و همچنین شبانه اسکادران هوایی خود را در کویر طبس به زمین بنشاند که به لطف خداوند و همت غیور مردان این سرزمین بیدار شده از خواب ۲۵۰۰ ساله در هیچ‌یک از این عملیات و پس‌ازآن جنگ هشت‌ساله و در ادامه تحریم‌ها و توطئه‌های دیگر موفق نشده اما هرگز از سیاست اقتصادی خود که از دو قرن قبل در ایران داشت عقب‌نشینی نکرد اگرچه آنجا هم با خساراتی چند هزار میلیارد دلاری در غرب آسیا روبرو می‌شد که ریشه اصلی این تحول معمار کبیر انقلاب اسلامی بود. نفوذ فرهنگی و رکود اقتصادی دو عامل مهم و شناخته‌شده توسط غرب است که امتحان خود را در اکثر کشورها به‌خوبی پس داده اما طی چهل‌ودو سال گذشته نتوانسته است تکلیف ایران که متکی به اسلام بوده و پرچم رهبری دیگر کشورهای مسلمان را در دست دارد معین و قطعی کند. از این نظر در کنار آن باید همچنان از پیشرفت اینگونه کشورها پیرامون ایجاد زیرساخت و تبدیل مواد خام به اقلام موردنیاز جهان جلوگیری می‌شد. دکترین غرب جداول برخورد با معماری اسلامی را پیش‌بینی نکرده بود تا از این‌سو ضربات کاری به او و عوامل آن در منطقه وارد گردد. امروز و پس از گذشت چهل‌ودو سال از انقلاب اسلامی ایران شاهدیم چگونه یک‌به‌یک تابوهای غرب در منطقه می‌شکنند که آخرین آن‌ها اسرائیل در حال انقراض است. بنابراین می‌طلبد تا در کنار همه این موفقیت‌های معجزه‌آسا آخرین میخ به تابوت استعمار کوبیده شود و دارندگان منابع فسیلی دست از خام فروشی برداشته و در اولین وهله محصولات استراتژیک را به تولید در داخل اختصاص دهند و تنها سرریزهای آن را روی خط صادرات بفرستند. امروز کشور می‌رود تا بر اساس آمارهای اخذشده توسط وزارت مسکن و شهرسازی در امر خانه‌های مسکونی بی‌نیاز شود که این یک گام بزرگ و بی‌بدیل در جهان است زیرا هزاران واحد مسکونی طی این سال‌ها به امید گران شدن روزبه‌روز فاقد سکنه از نوع مالک یا مستأجر بوده و همچنان خالی مانده است که شاید طرح مشترک مسکن و شهرسازی با سازمان امور مالیاتی بتواند تکلیف آن‌ها را روشن کند که دلیل آن نمی‌شود تا ساخت‌وسازها راکد بماند و در این مقطع گروهی فرصت‌طلب دست به صادرات مواد اولیه خام موردنیاز این صنعت یعنی سیمان، تیرآهن و میلگرد بزنند. زمزمه‌های افزایش قیمت سیمان طی ماه‌های اخیر باعث خرید بیش از نیاز انبوه‌سازان و دپو توسط گروهی از فروشندگان مصالح ساختمانی شده است تا تقاضای بیش از عرضه باعث دردسرهایی درزمینه کمبود گردد. از سویی طمع‌کاران در تولیدهای کلان فولاد، فشار را بر بازار افزایش می‌دهند تا اقلامی همچون تیرآهن و بخصوص میلگرد سیر صعودی را به‌شدت سپری کرده و قیمت‌ها را نجومی نماید. این امر باعث می‌گردد تا تولید به دلیل عدم توانایی خرید در داخل راکد بماند و ناچار به‌سوی صادرات برود. البته استفاده از این گزینه برای به دست آوردن ارز اقدامی مثبت به‌حساب می‌آید اما اگر باعث رکود و بیکاری گسترده در جامعه شود هزینه‌های کلان دیگری را در بر خواهد داشت. حالا این اتفاق ناهنجار در حال افتادن است زیرا قیمت سیمان در بازار سیاه می‌رود تا پرواز کند و به معضل میلگرد و تیرآهن بپیوندد درحالی‌که ماهانه 15 میلیون تن تولید داخلی این محصول استراتژیک ساختمانی است که صادرات ماهانه آن به 6 میلیون تن رسیده تا درست همین مقدار از سبد مصرف داخلی کسر و با کمبود روبرو شود.
ادامه دارد
ارسال نظر