نیروگاههای برق هدف جدید تروریسم اقتصادی
حمله دشمن از زیرساختهای انرژی به معیشت مردم
عصر جمعه هفتم فروردینماه زیرساختهای انرژی و صنعتی هدف حمله دشمن قرار گرفت. ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی، در میانه رجزخوانیهای نظامی، ناگهان پیکان حملات خود را به سوی زیرساختهای انرژی و صنایع چرخاند و نشان داد در میدان نبرد رو در رو و نظامی به سد ستبر بازدارندگی ایران خورده و درمانده شده است، اکنون به «تروریسم کور اقتصادی» روی آورده تا شریانهای حیاتی رفاه، توسعه و آینده ملت ایران را قطع کند
اصفهان امروز : عصر جمعه هفتم فروردینماه زیرساختهای انرژی و صنعتی هدف حمله دشمن قرار گرفت. ائتلاف آمریکایی-صهیونیستی، در میانه رجزخوانیهای نظامی، ناگهان پیکان حملات خود را به سوی زیرساختهای انرژی و صنایع چرخاند و نشان داد در میدان نبرد رو در رو و نظامی به سد ستبر بازدارندگی ایران خورده و درمانده شده است، اکنون به «تروریسم کور اقتصادی» روی آورده تا شریانهای حیاتی رفاه، توسعه و آینده ملت ایران را قطع کند.
برای درک عمق این فاجعه که متأسفانه با شهادت و مجروح شدن جمعی از کارگران غیور و مظلوم خط مقدم صنعت همراه بود، نباید به این رخداد تنها از دریچه یک آسیب نگاه کرد. ما با یک تروریسم شبکهای مواجهیم که هدفش فلج کردن «زنجیره ارزش»، «امنیت انرژی» و «سبد معیشت» ایرانیان است.
پشتپرده هدفگیری نیروگاهها؛ شلیک به شبکه سراسری برق
یکی از زوایای بهشدت خطرناک و پنهان این تهاجم که باید در مجامع جهانی فریاد زده شود، حمله مستقیم به زیرساختهای انرژی از جمله نیروگاه سیکل ترکیبی ۹۱۴ مگاواتی شهید حاج احمد کاظمی و نیروگاه ۲۵۰ مگاواتی است. تاریخ جنگهای مدرن از بمبارانهای جنگ جهانی دوم تا جنگ خلیجفارس نشان میدهد که ارتشهای متجاوز برای ایجاد بحران در یک کشور، به سراغ قطع برق میروند.
طراحان این حمله بهخوبی میدانستند که این نیروگاهها، به دلیل ظرفیت عظیم تولید، حلقهای متصل و بهشدت تأثیرگذار در پایداری «شبکه یکپارچه و سراسری برق کشور» به شمار میروند. در واقع این حمله امنیت انرژی و معیشت بیش از میلیونها نفر در ایران را نشانه رفته است. این یک تقلا برای ایجاد خاموشی در کشور، اختلال در کار بیمارستانها، توقف پمپهای آب شهری و فلج کردن زندگی روزمره مردم است. از منظر حقوق بینالملل و کنوانسیونهای ژنو، این اقدام جنایت جنگی تمامعیار علیه زیرساختهای غیرنظامی است.
زیرساختهای انرژی؛ هدفی فراتر از یک صنعت
در جهان امروز، قدرت اقتصادی کشورها به پایداری زیرساختهای حیاتی، بهویژه نیروگاههای تولید برق وابسته است. هرگونه آسیب به این مراکز زنجیرهای از اختلالات را در چرخه تولید، اشتغال و زندگی روزمره مردم ایجاد میکند.
استان اصفهان بهعنوان یکی از مهمترین قطبهای صنعتی کشور، نمونه روشنی از این ارتباط متقابل است. مجموعههای بزرگ صنعتی این استان بدون دسترسی به انرژی پایدار، در حفظ تولید و پاسخگویی به نیازهای بازار با بحران مواجه میشوند و معیشت هزاران نفر به خطر میافتد.
از همین رو، حمله به نیروگاههای مرتبط با این مراکز، زیرساختهای اقتصادی و صنعتی کشور را نشانه میگیرد و زنجیرههای تأمین، حملونقل صنعتی و صادرات را تحت تأثیر قرار میدهد.
دومینوی ویرانگر؛ از قطعات خودرو و ماشینآلات کشاورزی تا سهام عدالت
وقتی مجموعههای بزرگ صنعتی با حمله به زیرساختهای انرژی و نیروگاهی حتی برای چند روز دچار اختلال شوند، امواج لرزشی آن بلافاصله به دهها صنعت پاییندستی میرسد. از خطوط تولید لوازم خانگی و خودروسازی گرفته تا کارخانجات سازنده ماشینآلات و ادوات کشاورزی (که ستون امنیت غذایی کشورند) و پروژههای عظیم عمرانی، همگی زنجیره به هم پیوسته هستند. دشمن با این حمله، قصد داشت یک «شوک عرضه» ویرانگر به کل اکوسیستم صنعتی ایران وارد کند.
رسوایی دیپلماتیک و رسالت تاریخی حاکمیت
این تجاوز عریان در شرایطی رقم خورد که پیشتر مقامات آمریکایی در ژستی فریبکارانه مدعی شده بودند به زیرساختهای اقتصادی و انرژی ایران کاری ندارند. این دروغ بزرگ، بار دیگر نقاب از چهره ائتلاف غربی-صهیونیستی برداشت. نامه اعتراضی وزیر صمت به سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (یونیدو) و بیانیه قاطعانه خطاب به انجمنهای جهانی گامهای اولیه و ضروری در عرصه دیپلماسی اقتصادی است، اما کافی نیست. مجامع جهانی باید تحت فشار قرار گیرند تا بدانند سکوت در برابر هدف قرار دادن یک صنعت غیرنظامی، فردا روزی گریبان امنیت زنجیره تأمین در کل جهان را خواهد گرفت.
امروز، همانگونه که نایبرئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس به درستی اشاره کرد، دفاع از زیرساختهای صنعتی و زیرساختهای انرژی به معنای دفاع از تمامیت ارضی و استقلال جمهوری اسلامی ایران است. کارگران و مدیران صنعتی با خون پاک همکارانشان نشان دادند که در خط مقدم ایستادهاند.
مطالبهای که نباید روی زمین بماند
زمان آن رسیده که دستگاههای اجرایی از دایره نامهنگاریهای مرسوم و ابراز همدردی فراتر روند. دولت و مجلس باید با تشکیل یک کارگروه ویژه و تخصیص بودجههای اضطراریِ خارج از شمول بوروکراسیِ اداری، مسیر بازسازی، تأمین قطعات و بازگشت پرقدرت خطوط آسیبدیده به مدار تولید را در کوتاهترین زمان ممکن هموار کنند. وزارت نیرو باید با تلاشی جهادی، شبکه آسیبدیده انرژی این مجتمع را ترمیم کرده و به شبکه سراسری پیوند دهد تا رویای خاموشی دشمن تعبیر نشود.
و در نهایت، مهمترین مطالبه افکار عمومی و فعالان اقتصادی از نیروهای مسلح مقتدر کشور آن است که معادله بازدارندگی را به حوزه اقتصاد نیز بسط دهند. دوران «بزن و در رو» در اقتصاد ایران باید برای همیشه پایان یابد. هرگونه تعرض به زیرساختهای صنعتی و سرمایههای ملی، باید با چنان پاسخ کوبنده و نامتقارنی روبهرو شود که هزینه دستاندازی به قلب تپنده اقتصاد ایران، برای همیشه از ذهن بیمار متجاوزان پاک شود.
شکست دشمن در میدان، حمله او به زیرساختها را رقم زد
چند هفته از آغاز تهاجم وحشیانه دشمن به ایران میگذرد، تهاجمی که بر خلاف تمامی قوانین بینالمللی آغاز شد. در جدیدترین جنایات جنگی، حمله به زیرساختهای انرژی در برخی استانها بهعنوان سندی دیگر از جنایات دشمن در تاریخ ثبت شد.
دشمن با هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی و صنعتی، تلاش میکند با ایجاد بیثباتی در تأمین انرژی و اختلال در تولید محصولات استراتژیک همچون فولاد و پتروشیمی، بر شکستهای خود در جبهه نبرد سرپوش بگذارد و در اراده پولادین مردم ایران خللی وارد کند.
اما خوشبختانه با تدابیر اندیشیده شده و تجارب بهدست آمده، باوجود حملات وحشیانه، شاهد پایداری شبکه و حفظ تولید در واحدهای صنعتی هستیم. کارگران، مهندسان و متخصصان داخلی با تمام توان در راستای دفاع از حریم اقتصادی کشور ایستادهاند و این نقشههای دشمن به جایی نخواهد رسید.